İnfaz ve koruma memurlarının fiziksel aktivite düzeylerinin psikolojik iyi oluş ve tükenmişlik durumları üzerine etkisi

Bu çalışmanın amacı infaz ve koruma memurlarının fiziksel aktivite durumlarının psikolojik iyi oluş ve tükenmişlik düzeyleri üzerine etkisinin incelenmesidir. Çalışmanın örneklemi 2024 yılında Gümüşhane ilinde görev yapan 82 kadın, 143 erkek ve toplamda 225 infaz ve koruma memurlarından oluşmaktadır. Araştırma kapsamında veri toplama aracı olarak Psikolojik İyi Oluş Ölçeği, Tükenmişlik Ölçeği ve Uluslararası Fiziksel Aktivite Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizi için tanımlayıcı istatistikler (ortalama, standart sapma, frekans, yüzde) hesaplanmıştır. Gruplar arasındaki farklılıkların belirlenmesi amacıyla Bağımsız T-Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) uygulanmış, ANOVA sonuçlarında anlamlı farklılıklar tespit edilmesi durumunda, farklı grupların belirlenmesi için Tukey testi kullanılmıştır. Çalışmanın sonucuna göre, katılımcıların %39,6'sı inaktif, %32,0'ı minimalaktif ve %28,4'ü ise çok aktif fiziksel aktivite düzeyine sahip oldukları; psikolojik iyi oluş düzeylerine pek etkisi olmasa da fiziksel aktivite düzeyleri artışının, tükenmişlik düzeylerinde anlamlı düzeyde olumlu etkileri olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Psikolojik iyi oluş düzeyleri ile tükenmişlik düzeyleri arasında negatif yönlü orta düzeyde bir ilişki tespit edilmiştir (p<0,05). Kadın (x=43,80), infaz koruma memurlarının psikolojik iyi oluşlarının erkeklere(x=41,97), göre daha iyi olduğu fakat tükenmişlik düzeylerinin ise kadınların(x̄=3,95), erkeklere (x=3,78), göre daha fazla olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak Fiziksel aktivite yapmanın infaz koruma memurlarının tükenmişlik düzeylerinde olumlu etkilerinin olduğunu psikolojik iyi oluşuna pek etki etmedğini söyleyebiliriz. Aynı zamanda, kadın memurların psikoljik iyi oluşları erkeklerden iyi olmasına rağmen tükenmişlik düzeylerinin erkek memurlardan fazla olmasını ise çalışma şartlarının zorluğundan kaynaklandığı düşünülmektedir.