İnmeli hastalarda motor imgeleme eğitiminin ve fiziksel pratiğin üst ekstremite motor fonksiyonu üzerine etkileri

Çalışmanın amacı, inmeli hastalarda Bobath Tedavi Yaklaşımı ile kombine spesifik fonksiyonel görev odaklı motor imgeleme eğitiminin ve imgeleme sonrası fiziksel pratiğin üst ekstremite motor fonksiyonu üzerine etkisini karşılaştırmalı incelemektir. Çalışmaya 32 inme hastası alınarak 2 grup olarak randomize edildi. Pratik grubu (Yaş: 63,75±11/yıl,6 kadın,10 erkek; İnme sonrası geçen süre: 380±174,74/gün) ve Motor İmgeleme grubu (Ortalama yaş:64,13±9,26/yıl,5 kadın,11 erkek; İnme sonrası geçen süre: 460±200,05/gün). Her iki gruptaki hastalara haftada 5 gün 8 hafta süreyle uygulamayapıldı. Kinestetik ve Görsel İmgeleme Anketi-20 (KGİA-20), Motor Aktivite Günlüğü- 28 (MAG- 28), Nottingham Genişletilmiş Günlük Yaşam Aktiviteleri Ölçeği (NGGYAÖ), Wolf Motor Fonksiyon Testi (WMFT) ve Fugl Meyer Üst Ekstremite Değerlendirme Ölçeği (FMÜEDÖ), Modifiye Ashworth Skalası(MAS) ve video süresikullanılarak hastalar değerlendirildi. Tedavi sonunda her iki tedavi grubunda da tüm değerlendirmelerde istatistiksel olarak anlamlı gelişme gözlendi. Gruplar arası fark incelendiğinde yalnızca MAG-28 Kullanım Düzeyi Skalasında (p=0,002), WMFT-Puan Skalasında (p=0,040), FMÜEDÖ (p=0,001) ve Video süresindeki(p=0,005)fark motor imgeleme ile birlikte yapılan fiziksel pratik grubu lehine anlamlıydı. WMFT-Süre (p=0,940), MAG-28 Kullanım Kalitesi (p=0,947), NGGYAÖ (p=0,126) ve KGİA Kinestetik(p=0,721) ve Görsel (p=0,818)değeri puanlarına göre tedavi sonundaki gelişmeler açısından her iki grupta da iyileşme bulundu. Ancak her iki tedavi grubu arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark yoktu. İnmeli hastalarda etkilenen üst ekstremite fonksiyon, motor beceri, kullanım sıklığının geliştirilmesi ve hareket hızında motor imgeleme eğitimiyle birlikte fiziksel pratiğin daha etkin olduğu görüldü. Ancak tedavi sonunda Mİ+BTY+FP ve Mİ+BTY grupları arasında üst ekstremite kinestetik ve görsel imgeleme yeteneği ve günlük yaşam aktivitelerinde bağımsızlık düzeyinde fark görülmedi. Sonuç olarak motor imgeleme tedavi yönteminin inmeli hastalarda üst ekstremite iyileşmesi üzerine olumlu etkileri olduğu ancak motor imgeleme aktivitelerinin yanısıra fiziksel pratiğinin de eklenmesinin kullanım düzeyi ve aktiviteyi gerçekleştirme süresi açısından daha yüksek oranda iyileşme sağladığı bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: İnme, Motor imgeleme, Fiziksel pratik, Bobath Tedavi Yaklaşımı, Üst ekstremite fonksiyonu