İnterdental papilla rekonstrüksiyonunda periodontal plastik cerrahi yönteminin klinik olarak değerlendirilmesi

Periodontolojide interdental papilla kaybını tedavi etmek amacı ile farklı teknikler uygulanmış ancak günümüze kadar yapılan çalışmalar ile bu konuda başarılı ve öngörülebilir bir tedavi yöntemi tanımlanamamıştır. Bu çalışmanın amacı maksilla anterior dişlerde interdental papilla kaybına sahip bireylerde, belirlenen periodontal plastik cerrahi teknik (tünel teknik) ile birlikte subepitelyal bağ doku grefti ve konsantre büyüme faktörü kullanımının papilla dolumu açısından etkinliğinin değerlendirilmesidir. Çalışmaya Gazi Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Periodontoloji Anabilim Dalı kliniğine başvuran ve maksiller anterior dişlerde papilla kaybı bulunan ve özellikle estetik ve fonksiyonel şikayeti bulunan 12 gönüllü hastada 58 interdental papilla bölgesi dahil edilmiştir. Uygulanacak cerrahi teknik aynı olmakla birlikte bireyler kullanılacak materyal açısından gruplar arası randomize şekilde dağıtılmıştır. Subepitelyal bağ doku grefti uygulanacaklar Grup 1, konsantre büyüme faktörü kullanılacaklar Grup 2 olarak belirlenmiştir. Hastalar Faz 1 periodontal tedavinin takibinde, operasyon öncesi, operasyon sonrası 1., 3. ve 6. aylarda; plak indeksi(PI), gingival indeks(GI), cep derinliği(CD), papilla kanama indeksi(PKİ), papilla varlığı indeksi(PVİ), dişlerin kontakt noktasından papilla tepesine kadar olan mesafe (KN-PT), dişlerin dişeti kenarı seviyesinden papilla tepesine kadar olan mesafe (DK-PT) , dişeti kenarı seviyesinde papilla horizontal mesafesi (PH) , papilla kalınlığı (PK), papilla tepesinden mukogingival hatta kadar olan mesafe (keratinize dişeti) (PT-MGH), kontakt noktasından alveoler kret tepesine kadar olan mesafe (KN-AKT) parametrelerinin ölçümleri yapılmıştır. Operasyon sonrası papilla varlığı indeksi (PVİ) , siyah üçgen alanı (SÜA), kontakt noktası-papilla tepesi arası mesafe (KN-PT) , dişeti kenarı-papilla tepesi arası mesafe(DK-PT) , papilla kalınlığı (PK) verilerinde her iki grupta da zamana bağlı olarak iyileşmede olumlu yönde anlamlı farklılıklar saptanmıştır. BDG grubunda dişeti kenarı-papilla tepesi arası mesafe (DK-PT), papilla kalınlığı (PK) parametrelerinde sonuçların memnuniyet verici olduğu gözlenmiştir. Çalışmamızda BDG uygulamasının papilla rekonstrüksiyonunda daha estetik, fonksiyonel ve stabil sonuçlar sağladığı bulgulanmıştır. Benzer şekilde KBF materyalinin de interdental papilla kayıplarında başarı ile uygulanabilirliliği tespit edilmiştir. Spesifik endikasyonlar ve kısıtlamaların varlığında interdental papilla kaybı tedavi prosedüründe BDG ve KBF materyallerinin her ikisinin de başarı ile uygulanabileceği gösterilmiştir.