İntravitreal silikon yağı tamponadının aköz hümörün elektrolit nitrik oksit seviyesi ve total oksidan ve antioksidan durumu üzerindeki etkisi

Amaç: İntravitreal silikon yağı tamponadının aköz hümörün elektrolit, nitrit oksit (NO) seviyesi ve total oksidan durumu (TOD) ve antioksidan durumu (TAD) üzerindeki etkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu prospektif çalışmada yaş ortalaması 62.56±11,9 olan 56 hastanın 56 psödofakik gözü incelendi. Hastaların aköz hümör örnekleri toplanarak elektrolit, NO düzeyleri, TAD, TOD ve OSİ değerleri hesaplandı. Hastalar intravitreal silikon yağı tamponadı olan 29 (Grup 1), retina dekomanı olan 12 (Grup 2), epiretinal membran, maküler hol cerrahisi veya göz içi lens repozisyonu yapılan 16 hasta (Grup 3) olarak sınıflandırıldı. Bulgular: Grup 1 ve 2'de aköz hümör Na+ seviyesi Grup 3'den yüksekti (p=0.02). Grup 2'de Cl- seviyesi Grup 3'den yüksekti (p=0.031). NO düzeyi sırasıyla Grup 1, Grup 3 ve Grup 2 olmak üzere artıyordu (p=0.007). Grup 1'deki TAD ve TOD değerleri Grup 3'ten düşüktü (p değerleri sırasıyla 0.021 ve 0.004). Gruplar arasında OSİ düzeyinde anlamlı bir farklılık görülmedi. Grup 2'de ise TAD ve TOD'da kontrol grubuna göre anlamlı bir farklılık izlenmedi. Silikonun göz içinde kalma süresinin postoperatif EİDGK (logMAR) ile orta derecede pozitif korelasyonu, TOD ve OSİ ile sırasıyla orta ve zayıf düzeyde negatif korelasyonu vardı. Silikon yağı emülsifiye olan hastalarda GİB ve NO düzeyi emülsifiye olmayanlara göre daha yüksek bulundu (p değerleri 0.019 ve 0.027). Sonuç: İntravitreal silikon yağı tamponadı olan hastaların aköz hümör Na+ seviyesi artmakta, TAD ve TOD değerleri azalmaktadır. OSİ düzeyinde ise herhangi bir farkılık saptanmamıştır. NO seviyesi kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı olmasa da düşük bulunmuştur. Bu değerlerdeki değişiklikler silikon yağına bağlı oluşan katarakt, sekonder glokom, retinal toksisite gibi komplikasyonların patogenezini açıklamakta yardımcı olabilir. Retina dekolmanı olan hastalarda aköz hümör Na+ ve Cl- seviyesi yüksek bulunmuştur. Bu durum RD'nin patogenezinde rol oynayan RPE'deki iyon kanallarının fonksiyonu ile ilişkili olabilir. Bu konuda yapılacak daha ileri biyokimyasal ve histopatolojik çalışmalara ihtiyaç vardır.