Otobiyografik hafızanın kaygılı bağlanma ve kaçınma açısından incelenmesi: Farklı ilişkisel bağlamlardaki benlik tanımlayıcı anılar

Bağlanma figürlerine dair erken deneyimlerin, benlik, başkaları ve benlik-başkaları ilişkileri hakkında bilgiler içeren bağlanmaya ilişkin zihinsel temsillerin yer aldığı içsel çalışan modellerin oluşmasını sağladığı düşünülmektedir. Bu temsiller, yetişkinlikte bilgi işleme ve duygu denetleme süreçlerini etkilemektedir. Geçmiş çalışmalar, bağlanmayla ilişkili kaygının olumsuz anıların erişilebilirliğini arttırdığını ve kaçınmanın bağlanmaya ilişkin uyaranlara karşı savunma odaklı bir hafıza organizasyonuyla ilişkilendiğini göstermiştir. Bu çalışmanın iki temel amacı, 1) farklı ilişkisel bağlamlardaki benlik tanımlayıcı anıların anlatısal (belirginlik ve anlam/ders çıkarma) ve fenomenolojik (tekrarlama) özellikler açısından nasıl farklılaştığını araştırmak, ve 2) bu özelliklerdeki bireysel farklılıkların ne oranda bağlanmayla ilişkili kaygı ve kaçınma ile açıklanabileceğini incelemekti. Katılımcılar (57 kadın, 54 erkek) Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri–II'ni doldurdu, dört farklı ilişkisel bağlam için benlik tanımlayıcı anılarını yazdı ve her anının fenomenolojik özelliklerine ve merkeziliğine ilişkin sorular yanıtladı. Bulgular, anı tipinin ve bağlanma stilinin anılardaki belirginlik ve anlam/ders çıkarma ile ilintili olmadığını gösterdi. Öte yandan, bağlanmayla ilişkili kaygı kişisel deneyimlere atfedilen önemin ve merkeziliğin derecesi ile bu deneyimlerin olumsuz duygusal yapısını pozitif olarak etkiledi. Bulgular, bağlanmayla ilişkili kaygısı yüksek kişilerin ilişkisel deneyimleri hakkında daha sık konuştuklarını, bunun yanısıra kaçınmanın ilişkisel deneyimleri daha az paylaşmaya yönelik bir tutumla ilişkilendiğini gösterdi. Ayrıca, kadınlar ve erkekler yakın ilişkilere dair kişisel deneyimleri açısından farklılık gösterdi. Buna ek olarak, farklı bağlanma figürleri ile ilgili anılar fenomenolojik özellikleri açısından farklılık gösterdi. Genel olarak bakıldığında, bulgular bağlanma stilinin ve ilişkisel bağlamın benlik tanımlayıcı anıların anlatısal değilse de, fenomenolojik özelliklerini kavramsal olarak anlamlı şekilde etkilediğine işaret etmektedir.