Resveratrol inkübasyonu yapılan farklı partikül boyutlarındaki allogreftlerin insan osteoblast hücre kültürlerine etkisinin incelenmesi

Bu çalışma, maksillofasiyal cerrahide kullanılan farklı partikül boyutlarındaki allogreft materyallerinin, kemik gelişimine ve hücre proliferasyonuna pozitif etkisi olduğu düşünülen resveratrolle birlikte osteoblast hücre kültürüne etkisini in vitro olarak incelemeyi amaçlamıştır. Çalışmada 7 ana grup ve 24, 48, ve 72 saatlik in vitro incelemelerine göre düzenlenmiş 21 alt grup bulunmaktadır. Bunlar; yalnızca osteoblast kültürü bulunan kontrol grubu (A), yalnızca resveratrol çözücüsü %0.02'lik DMSO'nun osteoblast kültürüne eklendiği kontrol grubu (B), osteoblast kültürüne resveratrol eklenen grup (C), osteoblast kültürüne küçük partikül boyutlu allogreft ve resveratrol eklenen grup (D), osteoblast kültürüne büyük partikül boyutlu allogreft ve resveratrol eklenen grup olarak (E), osteoblast kültürüne küçük partikül boyutlu allogreft eklenen grup (F), osteoblast kültürüne büyük partikül boyutlu allogreft eklenen grup (G) olarak düzenlenmiştir. Osteoblast hücre serisi olarak ACC 243 (İnsan kaynaklı osteosarkoma kökenli osteoblast hücre serisi) kullanılmıştır. Uygulanan resveratrolün final konstantrasyonu 2 μM olarak belirlenmiştir. Sitotoksisite ve hücre proliferasyonunun değerlendirilmesinde WST-1 test kiti kullanılmıştır. İstatistiksel analiz SPSS Statistics 2.2 (IBM SPSS, Türkiye) yazılımı kullanılarak yapılmıştır. Çalışmanın kontrol gruplarından B grubunun C ve E grubuyla olan karşılaştırmaları her zaman diliminde, D grubuyla olan karşılaştırması 72 saatlik incelemenin sonunda istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Çalışmanın büyük partikül boyutlu greft eklenen G grubunun C, D ve E grubuyla olan karşılaştırmaları her zaman diliminde istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Çalışmamızın sonuçlarına göre resveratrol, allogreft materyalleri ile birlikte uygulandığında osteoblastik aktivite üzerine negatif etkide bulunmuştur. İleride yapılacak daha kapsamlı çalışmaların, resveratrolün klinik pratiğe uygun bir materyal olup olmadığının değerlendirilmesine katkı sağlayacağını düşünmekteyiz.