Non-specifik boyun ağrısında rutin egzersize eklenen okulomotor egzersizlerin ve hands on tekniklerin karşılaştırılması

Bu çalışmada, nonspesifik kronik boyun ağrısı (NSCNP) olan bireylerde genel egzersiz protokollerine okülomotor tekniklerin ve manuel terapilerin eklenmesinin etkinliği değerlendirildi. Ocak 2024 ile Haziran 2024 arasında özel bir kliniğe başvuran ve Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon hekimi tarafından NSCNP tanısı konulan 38 gönüllü (22 kadın, 16 erkek; ortalama yaş 35,92 ± 12,18 yıl) çalışmaya dahil edildi. Katılımcıların sosyodemografik özellikleri yapılandırılmış bir anket kullanılarak değerlendirildi. Ağrı görsel analog skala ile değerlendirildi, aktif ve pasif eklem hareket açıları gonyometre ile ölçüldü ve eklem pozisyon hissi lazer işaretçi ile değerlendirildi. Katılımcılar kinezyofobi değerlendirmesi için TAMPA Kinesiofobi Ölçeği'ni ve boyun ağrısı sakatlığı değerlendirmesi için Bournemouth Boyun Ağrısı Sakatlık Anketi'ni doldurdular. Katılımcılar bilgisayar tabanlı bir program kullanılarak rastgele iki gruba ayrıldı: Rutin egzersiz programına başvuran Rutin Egzersiz Grubu (REP) (n=19) ve rutin egzersiz programına ek olarak okülomotor egzersizleri ve miyofasyal gevşetme teknikleri alan Okülomotor ve Uygulamalı Grup (OHP). Tüm katılımcılar hasta eğitim programına katıldı ve kontrol grubu olarak adlandırılan REP grubu (n=19) rutin egzersiz programını, deney grubu olarak adlandırılan OHP grubu (n=19) ise rutin egzersiz programına ek olarak okülomotor egzersizleri ve miyofasyal gevşetme tekniklerini uyguladı. Tedavi altı hafta sürdü ve haftada üç seanstan oluşuyordu. Seans yapılmayan dört günde kontrol grubu rutin egzersiz protokolünü ev egzersizi olarak uyguladı; deney grubu ise hem rutin egzersiz protokolünü hem de okülomotor egzersiz protokolünü evde uyguladı. Altıncı haftada her iki grupta da VAS, ROM, JPE testi, TAMPA ve Bournemouth ölçüm değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı iyileşmeler gözlendi (p<0,05). OHP grubunda fleksiyon, ekstansiyon ve pasif sol rotasyon açılarında daha fazla iyileşme gözlemlenirken, REP grubunda aktif lateral fleksiyonda anlamlı bir artış elde edildi. OHP grubu Lateral Fleksiyonda Eklem Pozisyon Hatası Testi'nden daha fazla iyileşme gösterdi. Bournemouth Anketi sonuçları, OHP grubunun altıncı haftada birinci haftaya kıyasla istatistiksel olarak daha fazla iyileşme gösterdiğini ortaya koydu (p<0,05). NSCNP'li bireylerde boyun ağrısının yönetiminde okülomotor egzersizlerin ve manuel terapilerin tedavi protokolüne eklenmesini öneriyoruz. Anahtar kelimeler: boyun, spesifik olmayan boyun ağrısı, egzersiz, okülomotor egzersizleri, miyofasyal gevşeme