Karacabey Subasar ormanlarında tuzluluğun ağaçların büyüme ve yaprak kimyasal bileşimine etkisinin araştırılması

İnsan faaliyetleri nedeniyle Dünya'nın tanık olduğu iklim değişikliği, sıcaklıkların artmasına, deniz seviyelerinin yükselmesine ve sularının komşu bölgelere geçmesine neden oluyor. Bu çalışmanın amacı, Bursa ili Karacabey taşkın yatağı orman ağaçlarında baskın ağaç türü olan dişbudak ve kızılağaç ağaçlarının büyüme ve yaprak kimyasal bileşikleri üzerine tuzlu deniz suyunun etkisini araştırmaktır. Bunun için taşkın ormanı ve Deniz iç sınırına göre üç bölgeden (Z1: 0-1 km, Z2: 1 ila 2 km ve Z3: 2-3 km) kızılağaç ve dişbudak ağaçlarının taze yaprak örnekleri toplanmıştır. Marmara'nın. Taze yaprak örneklerinin toplandığı ağaçların altından da toprak örnekleri alındı. Taze yaprak örnekleri fotosentetik pigmentler (klorofil a, klorofil b ve karotenoidler), antosiyanin, toplam fenolik bileşik, çözünür tanen, toplam nitrat, toplam çözünür amino asit, prolin, toplam çözünür protein, glukoz, sakaroz, toplam çözünür şeker için analiz edilmiştir. Toprak örnekleri toprak pH, elektriksel iletkenlik ve toprak dokusu açısından analiz edilmiştir. Her iki ağaç türü için de denizden uzaklaştıkça toprak pH'sı, EC ve kum içeriği azalırken, toprak kil ve silt içerikleri artmıştır. Denizden uzaklaştıkça antosiyanin, ksantofil, serbest amino asitler, toplam nitrat ve prolin azalırken, ortalama toplam polifenoller, toplam çözünür tanen ve toplam fenolik bileşikler arttı. Bu türler genellikle çevresel değişiklikler için yüksek bir tolerans eşiğine sahip olduklarından, yaprak dokusundaki pigmentlerin kayması, odunsu formlarda önemli bir düşüş veya artış göstermeyebilir. Ek olarak, dirençli türlerde duyarlı türlere göre daha fazla klorofil pigmenti bulunur. Bu sonuçlar, orman içindeki deniz suyunun artmasının ormandaki tuzluluğun artmasına neden olduğunu, artan tuzluluğun fizyolojik fonksiyonları ve kimyasal bileşenleri etkilediğini, toprak dokusunu, kimyasını ve biyolojisini değiştirdiğini, dişbudak ve kızılağaç ağaçlarının büyümesini ve ömrünü etkilediğini göstermektedir. Tuz yüzdesi, denizden uzaklaştıkça artarken, denizden uzaklaştıkça azaldıkça, denizden farklı mesafelere göre değişmektedir. Ayrıca bu iki türün, özellikle dişbudak ağaçlarının, tuz stresine karşı bir miktar dayanıklılık sağlayan fizyolojik mekanizmalarını değiştirerek tuzlu ortama uyum sağlamaya çalışan, tuza dayanıklı bitkiler olduğu keşfedilmiştir. Deniz suyunun sürekli girişi ve tuzluluktaki sürekli artış, ağaçların zayıf büyümesinde ve ölümlerinde bir artışa neden olabilir.