Ebeveynleşme, psikolojik belirtiler ve erken dönem uyumsuz şemalar arasındaki ilişkinin nitel ve nicel yöntemlerle incelenmesi

Bu araştırmanın temel amacı diğeri yönelimlilik şeması, ebeveynleşme ve psikolojik belirtiler arasındaki ilişkiyi incelemektir ve Türkiye'de ebeveynleşmenin olası olumlu anlamlarını araştırmaktır. Bu amaç doğrultusunda araştırmada hem nitel hem nicel analizlerin olduğu karma bir yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın nicel aşamasına toplam 232 Kişi ve nitel aşamasına ise 10 kişi katılmıştır. Analiz sonuçları ebeveynleşme, diğeri yönelimlilik ve psikolojik belirtiler arasında bir ilişki olduğunu ortaya çıkarmıştır. Ancak diğeri yönelimlilik ve psikolojik belirtiler arasındaki ilişkiye ebeveynleşme aracılık etmemiştir. Nitel verileri analiz etmek için tematik analiz yöntemi kullanılmıştır. Bu analiz sonucuna göre, ebeveynleşme deneyimlerini sürdüren ve rasyonalize eden çeşitli bireysel, ailesel, kişilerarası ve kültürel faktörler olduğu ortaya koyulmuştur. Bu faktörlerden üç ana tema ortaya çıkmıştır. Bunlar narsistik doyum, algılanan yarar ve kültürel mekanizmalar olarak kavramsallaştırılmıştır. Araştırmanın nitel ve nicel sonuçları birbirini desteklemiş ve zenginleştirmiştir. Bu çalışmadan elde edilen bulgular, ebeveyn-çocuk ilişkisinin önemine ve Türkiye'de ebeveynleşmenin olası pozitif anlamlarına dikkat çekmiştir.