Labor market mobility and marginal attachment in Turkey: Evidence from hlfs, 2000-2002

İş gücü piyasası hareketliliğini 3 kategorili modelle ele alan geleneksel analizin uygunluğu tartışmaya açıktır. Bu tezde bu tartışma ile ilgileniyorum ve 5 kategorili model öneriyorum. Bu seçim 2000-2002 yıllarına ait Hanehalkı İşgücü Anketi (HİA)?deki bulgularla desteklenmektedir. Şöyle ki işgücüne katılmayanlar iş bulma oranları kayda değer düzeydedir ve geçiş yapan kişi sayısı iş bulan işsiz sayısından daha yüksektir. İş gücüne katılmayanları ilk olarak öğrenciler, sonra ise anket öncesi son 3 aylık iş arama penceresinde iş aramadıkları için işsiz sayılmayanlar olarak tekrar böldüm. Bu iş arama penceresini 1 sene olarak genişlettim ve 3-12 ay arasında iş arayanları işgücüne marjinal bağlı olanlar olarak adlandırdım. Daha detaylı ayrımın gerekli olup olmadığına karar vermek için 5 kategorili modele bağlı kaldım (öğrenciler, işgücüne marjinal katılanlar, işsizler, çalışanlar ve kalan kategori olarak işgücüne bağlı olmayanlar). Belirli işgücü durumlarının birleştirip birleştirilmeyeceğine karar vermek için Jones & Riddell (1999)?in metodolojisini takip ettim. HİA?nın kısa panel özelliği kayıpranma (ilk cevaptan sonra cevap alamama) ve ikame (ilk cevap alamamadan sonra gelen karşılık) sorunların sahip olduğu için dengeli panelden elde edilen geçiş oranları yanlıdır. Bunu düzeltmek için Tunalı, Ekinci ve Yavuzoğlu (2012) tarafından geliştirilen, kayıpranma ve ikameyi gideren Rescaled Additively Non-Ignorable (RAN) modelini kullandım. Bu model ilgi çekicidir çünkü kayıpranma ve ikame olasılıkları her iki periyottaki işgücü durumunun bir fonksiyonudur ve dengeli paneldeki düzeltmeler TUİK tarafından açıklanan resmi istatistiklerle uyumlu marjinaller vermektedir. Çalışma yaşındaki (15 yaş ve üstü) kişiler için sonuçlar göstermektedir ki her iki dönem ya da tek dönem işgücüne marjinal bağlı olanlar, çalışanlar ve işsizler dengeli panelde aşağı yönlü temsil edilirken, öğrenciler, işgücüne bağlı olmayanlar yukarı yönlü temsil edilmektedir. Daha sonra düzeltilmiş ileri geçiş oranlarını hesapladım ve bunları eşitlik testine tabi tuttum. Öğrencilerin geçiş özellikleri diğer gruplardan önemli derecede farklıdır. Özellikle işgücüne marjinal katılanlar ve işsizlerin bir sonraki dönem çalışan olma ortalama oranları istatiksel olarak ayırt edilemez. Jones & Riddell?de olduğu gibi Multinomial (MNL) ve Binary (BNL) Logit Modellerini baz alarak bir araya toplama testini yürüttüm. MNL sonuçları göstermektedir ki işgücüne marjinal bağlı olanlar ayrı bir işgücü kategorisi olarak tutulmalıdır. Ek olarak BNL?ye bağlı testler belirtmektedir ki işgücüne marjinal bağlı ve işsiz kişiler çalışan durumuna geçmede benzer davranışları göstermektedirler. Son olarak iş arama sürecinden dolayı işsiz olarak sayılmayan kişiler hala işgücüne bağlı durumdadırlar ve çalışan durumuna geçme oranları da işsizlere yakındır, eşit olmasa bile. Anahtar Sözcükler: Marginal Attachment, İşsizlik, Multinomial Logit, Binomial Logit, Likelihood Ratio test, HIA, kayıpranma/ikame, Rescaled AN Model, Türkiye