İshalli hasta dışkılarında norovirüs varlığının araştırılması

Bu çalışmanın ana amaçları ishalli hastalarda norovirüs sıklığının araştırılması ve günümüzde norovirüs tanısında altın standart kabul edilen moleküler yöntem referans alınarak diğer tanı yöntemlerinin duyarlılık ve özgüllüklerinin belirlenmesidir. Çalışmamıza İ.Ü. İstanbul Tıp Fakültesi Tıbbi Mikrobiyoloji Laboratuvarına gönderilen ve laboratuvarımızda araştırılan rutin bakteriyel etkenlerin saptanmadığı 184 ishalli dışkı örneği dâhil edilmiştir. Çalışmaya dâhil edilen tüm örnekler RT-PCR, EIA ve IKG yöntemleri ile incelenmiştir. Tüm hastalara ait demografik bilgilere ek olarak norovirüs varlığı açısından pozitif saptanan hastaların belirtilerine ait bilgiler toplanarak elde edilen sonuçlar birlikte değerlendirilmiştir. Altın standart yöntem olarak kabul edilen RT-PCR ile 184 ishalli hastanın 14'ünde (%7,6) norovirüs pozitif olarak tespit edilmiştir. EIA ve IKG yöntemlerine ait duyarlılık oranları sırasıyla %50 ve %57 olarak, her iki yönteme ait özgüllük ise %100 olarak saptanmıştır. Yaş grupları, cinsiyet, dışkının sulu ya da yarı katı olması gibi faktörlerin norovirüs pozitifliği açısından istatistiki olarak anlamlı bir fark yaratmadığı belirlenmiştir. EIA ve IKG yöntemlerinin belirtileri kısa süreli olan hastalarda daha yüksek duyarlılık gösterdikleri, belirtilerin uzun süre devam eden genellikle immünsüpresyonu olan bu hastalarda RT-PCR yöntemine ihtiyaç duyulduğu görülmüştür. Sonuç olarak ülkemizde rutin olarak araştırılan bir etken olmayan norovirüsün ishalli hastalarda göz ardı edilemeyecek bir oranda pozitiflik gösterdiği tespit edilmiştir. Duyarlılıklarının sınırlı olduğu saptanan antijen tespitine dayalı yöntemlerin belirli hasta gruplarında kullanımının uygun olabileceği, uzun süreli enfeksiyon açısından risk grubu olarak kabul edilebilecek hastalarda ise moleküler yöntemin kullanılmasının yararlı olacağı kanısına varılmıştır.