İşitme engelli 18 yaş üstü elit sporcularda denge yeteneğinin değerlendirilmesi

Amaç: İşitme engelli elit sporcular ile sağlıklı elit düzeydeki sporcularının denge performanslarını karşılaştırmaktır. Materyal ve Metot: Çalışmaya 20 işitme engelli elit sporcu, 20 sağlıklı elit düzeydeki sporcular olmak üzere toplam 40 birey dahil edildi. İşitme engelliler grubunda tüm bireylerin işitme cihazı kullandığı ve ileri-çok ileri düzeyde işitme kayıplarının olduğu belirlendi. Bireylerin ölçümleri antrenman öncesinde alınmıştır, işitme engelli sporcular işitme cihazsız olarak değerlendirildi. Testler sırasıyla Romberg Testi, FDT, FUT, DAKT, YGDT ve YDT uygulandı. Bulgular: Gruplar cinsiyet, dominant taraf ve millilik durumu bakımından karşılaştırıldı ve gruplar arasında bu değişkenler bakımından benzerdi. Kontrol grubunun işitme engelliler grubuna göre antrenman sıklıkları ve antrenman yaşları daha fazlaydı. FDT'nde işitme engelli elit sporcuların düşüş sayıları sağlıklı kontrollere göre daha fazlaydı. FUT'nde öne uzanma mesafesi her iki grupta benzerdi. DAKT'nde sağlıklı kontrol grubunun değerlerinin işitme engelliler grubundan anlamlı düzeyde daha iyi olduğu gözlemlendi. YGDT'nde lateral, posterolateral, posterior, posteromedial, medial ve sol anteromedial yönlere sağlıklı elit sporcuların uzanma mesafeleri, işitme engelli elit sporculara göre istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde yüksekti. Anterior, anterolateral ve sağ anteromedial uzanmada her iki grup arasında fark bulunmamaktaydı. YDT'de sağ bacak üzerinde dururken sol bacak ile öne uzanma dışındaki diğer parametrelerde, kontrol grubunun işitme engelliler grubuna göre daha iyi sonuçlar aldığı belirlendi. Sağ bacak üzerindeki dengenin ise her iki grupta benzer olduğu görüldü. Sonuç: İşitme engelli elit sporcuların dengeleri sağlıklı elit sporculardan daha düşüktü. Dinamik denge testlerinde öne doğru uzanmalarda bu farkın ortadan kalkması, görmenin devreye girmesiyle dengenin düzeldiğini düşündürmektedir. Anahtar Kelimler: İşitme Engelliler, Elit Sporcu, Denge