İşitme engelli sporcuların spora katılım motivasyonu, yalnızlık ve umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi

Bu çalışmada işitme engelli sporcuların spora katılım motivasyonu, yalnızlık ve umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Çalışma genel tarama modeli kapsamında betimsel olarak planlanmıştır. Araştırmanın örneklemi ise gönüllü katılım dikkate alınarak, 70'i kadın, 196'sı erkek olmak üzere toplamda 266 işitme engelli sporcudan oluşmaktadır. Veri toplama araçları olarak birinci kısımda Kişisel Bilgi Formu, ikinci kısımda "Engelli Bireylerde Spora Katılım Motivasyonu Ölçeği", üçüncü kısımda "UCLA Yalnızlık Ölçeği" ve dördüncü kısımda "BECK Umutsuzluk Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin normal dağılıma uygunluğu kolmogorov smirnov normallik testiyle sınanmış ve verilerin parametrik olmayan testlere uygun olduğu tespit edilmiştir. Bağımlı ve bağımsız değişkenler arasındaki ilişkide Spearman korelasyon testi uygulanmıştır. İki kategorili değişkenlerde Mann-Withney U testlerinden, ikiden çok kategorili değişkenlerde Kruskal Wallis-H testi uygulanmıştır. Ayrıca aritmetik ortalama, standart sapma, frekans/yüzde hesaplamaları yapılmıştır. Araştırma sonucunda İşitme engelli sporcuların spora katılım motivasyonu ile işitme kaybı zamanı arasında yapılan analizde içsel motivasyon ve dışsal motivasyon boyutlarında anlamlı fark olduğu, spora katılım motivasyonu ile spor branşı arasında tüm alt boyutlarda anlamlı fark olduğu, spora katılım motivasyonu ile müsabaka kategorisi değişkeni arasında içsel motivasyon alt boyutunda anlamlı fark olduğu, spora katılım motivasyonu ile uluslararası dereceye girme değişkeninde dışsal motivasyon ve motivasyonsuzluk boyutlarında anlamlı fark olduğu, spora katılım motivasyonu ile işitme kaybı zamanı değişkeninde motivasyonsuzluk boyutunda anlamlı fark olduğu, spora katılım motivasyonu ile eğitim durumu değişkeninde dışsal motivasyon boyutunda anlamlı fark olduğu, spora katılım motivasyonu ile algılanan sosyal çevre değişkeninde dışsal motivasyon ve motivasyonsuzluk boyutlarında anlamlı fark olduğu görülmektedir. İşitme engelli sporcuların yalnızlık düzeyleri ile sadece spor branşı değişkeni arasında anlamlı fark olduğu tespit edilmiştir. İşitme engelli sporcuların umutsuzluk düzeyleri ile cinsiyet değişkeni arasında motivasyon kaybı ve gelecekle ilgili beklentiler alt boyutları arasında anlamlı fark olduğu, İşitme engelli sporcuların umutsuzluk düzeyleri ile medeni durum değişkeni arasında gelecekle ilgili duygular alt boyutu arasında anlamlı fark olduğu, İşitme engelli sporcuların umutsuzluk düzeyleri ile işitme kaybı zamanı değişkeni arasında motivasyon kaybı alt boyutu arasında anlamlı fark olduğu, İşitme engelli sporcuların umutsuzluk düzeyleri ile spor branşı değişkeni arasında gelecekle ilgili duygular alt boyutları arasında anlamlı fark olduğu, İşitme engelli sporcuların umutsuzluk düzeyleri ile uluslararası dereceye girme değişkeni arasında gelecekle ilgili beklentiler alt boyutu arasında anlamlı fark olduğu, İşitme engelli sporcuların umutsuzluk düzeyleri ile eğitim durumu değişkeni arasında motivasyon kaybı ve gelecekle ilgili duygular alt boyutları arasında anlamlı fark olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak; sporun engelli bireyler üzerinde olumlu sonuçlar ortaya çıkardığı, umutsuzluk ve yalnızlık düzeylerini azalttığı ve sporla bireylerin olumsuz duygulardan uzaklaşarak motivasyonlarının arttığı söylenebilir.