İskandinav Hukuki Realizmi çerçevesinde Alf Ross'un hukuk kuramı

İskandinav Hukuki Realizmi (İHR) özellikle 20. Yüzyılın ilk yarısında (görece) hâkim olan bir hukuk kuramı olarak özellikle hukuk kavramının gerçeklikle ilişkisini kurulması yolunda dikkate değer katkılar sunmuştur. Tezimizde İHRnin temel özellikleri, İHR'nin en önemli temsilcilerinden olan Alf Ross'un hukuk kuramı özellikle hukuki geçerlilik problemi odağında ele alınacaktır. Bunu yaparken, genelden özele bir izlek ve "deskriptif" bir yaklaşım benimsenmiştir. İlk bölümde İHR'nin temel özellikleri ve temaları ortaya konulmuştur. Öncelikle hukuki realizm(ler)e ilişkin genel değerlendirmeler yapılmış, sonrasında İHR'nin tarihsel kökleri ve temsilcileri üzerinde durulmuştur. Devamında, İHR'nin ana özellikleri "negatif" ve "pozitif" yönler olarak ikiye ayrılarak detaylandırılmıştır. Negatif güzergahlar olarak, metafiziği reddiye, geleneksel hukuk bilimine ve kuramlarına eleştiri, geleneksel hukuki kavramlara eleştiri İHR tarafından yüksek perdeden dillendirilmiştir. Pozitif güzergahlar ise, hukukta dilin ve psikolojik süreçlere yapılan vurguları ve yasa koyucunun, hukukçunun ve yargılamanın konumuna dair görüşleri şeklinde karşımıza çıkmaktadır. İlk bölümde ayrıca İHR ile Amerikan Hukuki Realizmi karşılaştırılmıştır. İkinci ana bölüme gelindiğinde daha özelde Alf Ross'un hukuk anlayışı ele alınmıştır. Bu kapsamda Ross'un kısaca akademik serüveni, farklı eserlerinde dile getirdiği hukuk düşüncesindeki önemli duraklar, hukuk felsefesi yaklaşımı ve hukukun doğası problemi üzerinde durulmuştur. Üçüncü ve son bölümde ise Ross'un hukuki geçerlilik kuramı ilk elden detaylı bir şekilde irdelenmiştir. Ayrıca Ross'un hukuk kuramına ve özellikle de hukuki geçerlilik problemine yaklaşım biçimine getirilen eleştirilere yer verilmiştir. Nihayetinde bu tezin temel ereği, İskandinav Realizmden başlayıp, Alf Ross'un hukuk kuramına oradan da Ross'un hukuk kuramının önemli bir parçası olan hukuk geçerlilik anlayışını deskriptif bir yöntemle incelemektir.