İskelet kası kesisi onarımında dikiş materyallerinin ve dikiş tekniklerinin iyileşme üzerine etkilerinin karşılaştırılması

Kas yaralanmalarında iyileşme, yavaş ve düzenli olmayan kas rejenerasyonu yoluyla meydana gelir. Kesilmiş bir kasın dikişle onarımı kas iyileşmesini arttırabilmekte ancak yoğun skar dokusunun oluşumunu önleyememektedir. Kas onarımda kullanılan çok sayıda emilebilir dikiş materyali bulunmaktadır.Multifilaman dikişlerin monofilaman dikişlere göre dokuda daha fazla enflamasyona yol açtıkları bilinmektedir. Lifli yapısından dolayı doku içerisinde yırtık ve ayrılmalara yol açması kas kesisi onarımlarını güçleştirmektedir.Biz çalışmamızda literatürde en yüksek maksimum yüklere sahip olduğu belirtilen modifiye Kessler dikiş tekniği ve epimisyal dikişle birleştirilmiş modifiye Mason-Allen dikiş tekniğini, monofilaman ve multifilaman dikiş materyalleri kullanarak kas iyileşmesinin özellikle fibrozis aşaması üzerindeki etkileriniaraştırmayı amaçladık.Çalışmada her birinde 6 adet Sprague-Dawley soyu dişi sıçan olmak üzere 8 grupta toplam 48 denek kullanıldı. Sağ arka bacakta gastroknemius kasında oluşturulan enine tam kat kesi Grup I ve II'de modifiye Mason Allen tekniği ve epimisyal dikiş bileşimi ve Vicryl, Grup III ve IV'te modifiye Kessler tekniği ve Vicryl, Grup V ve VI'da modifiye Mason Allen tekniği ve epimisyal dikiş bileşimi ve PDS II, Grup VII ve VIII'de modifiye Kessler tekniği ve PDS II kullanılarak onarıldı. Grup I, III, V ve VII'deki denekler cerrahiden sonra 6. haftada, diğer denekler ise 8. haftada feda edildi. Histolojik incelemeler Hematoksilen-eozin, Masson trikrom boyaları ve Pax3, Pax7 ve MyoD antikorları kullanılarak yapıldı.Sonuç olarak 8. haftada feda edilen tüm gruplara ait örneklerde doku genelinde 6 haftalık örneklere göre doku bütünlüğünün sağlandığı, kas liflerinin daha düzenli görünüme kavuştuğu görüldü. PDS II kullanılan gruplarda bağ doku artışı veenflamasyonun Vicryl kullanılan gruplara kıyasla daha az olduğu saptandı. Satellit hücre aktivasyonu değerlendirmek için yapılan Pax3, Pax7 ve Myo-D immün boyamalarında 6 haftalık gruplarda tutulumun arttığı, 8 haftalık gruplarda iseimmünreaktivitenin azaldığı izlenmekle birlikte özellikle modifiye Kessler dikiş yöntemi ve PDS II'nin kullanıldığı gruplarda rejenerasyon sürecinin daha sağlıklı işlediği kanısına varıldı.