The perception of social policy in the Islamic world: Türkiye, Qatar and Bangladesh's examples

Sosyal politika, çağdaş dönemde, özellikle COVID-19 pandemisinin ardından, küresel ölçekte sosyal refah sistemlerine olan ilgiyi artırarak çok büyük bir önem kazanmıştır. Bu tez, sosyal politikanın üç farklı Müslüman çoğunluklu ülkedeki yaklaşımları incelemektedir: Türkiye, Katar ve Bangladeş. Bu ülkeleri inceleyerek, bu çalışma, kültürel, dini, ekonomik ve siyasi faktörlerin İslami bağlamlarda sosyal refah sistemlerinin gelişimi ve sürdürülebilirliği üzerindeki etkilerini araştırmaktadır. Türkiye, hem İslami hem de Batı geleneklerinden şekillenmiş hızla modernleşen bir ülke olarak, sosyal güvenlik, sağlık hizmetleri ve eğitim gibi refah hizmetlerinde merkezi bir rol oynayan ve dini ile sivil toplum katkılarıyla desteklenen karma bir model sunmaktadır. Katar, önemli petrol gelirlerine sahip zengin bir Körfez devleti olarak, ücretsiz sağlık hizmetleri, eğitim ve konut yardımları sunan devlet destekli refah sistemlerine dayanmakta, ancak sürdürülebilirlik ve adil dağılım ile ilgili zorluklarla karşı karşıyadır. Buna karşılık, daha düşük gelirli bir ülke olan Bangladeş, sınırlı devlet kaynaklarını uluslararası yardım, sivil toplum kuruluşları (STK'lar) ve İslami hayır kurumları ile destekleyerek, karma bir refah modelini öne çıkarmaktadır. Nitel analiz yöntemini kullanarak, bu tez, bu ülkelerde sosyal politikanın algılanışı ve uygulanmasındaki karmaşıklıkları ve çeşitliliği ortaya koymaktadır. Zakat (zorunlu sadaka), sadaqah (gönüllü sadaka) ve waqf (vakıf) gibi sosyal politikaların İslami bileşenlerinin kamu beklentileri ve hükümet politikaları üzerindeki etkilerini vurgulamaktadır. Çalışma, ekonomik kapasitenin büyük ölçüde refah sağlama kapsamını belirlese de, kültürel ve dini değerlerin sosyal adalet anlayışını ve kamu beklentilerini önemli ölçüde şekillendirdiğini bulmaktadır. Bulgular, sosyal politika tasarımında bağlama özgü stratejilerin önemini savunarak, İslami değerlerin modern refah uygulamalarını yerel gelenekler ve sosyo-ekonomik gerçekliklerle uyumlu şekilde nasıl bilgilendirebileceğine dair daha geniş bir anlayış geliştirmeye katkıda bulunmaktadır.