İşlevsiz nesne

Sanat üretiminin nesne, bellek ve kurmaca arasındaki ilişkiyle iç içe olduğu düşüncesi bu tezin temelini oluşturmaktadır. Bu bağlamda sanatçıların bu üç kavram etrafında şekillenen üretim süreçleri, tezin kapsamını oluşturur. Sanatçılar yüzyıllar boyunca yapıtları ile bireysel ve kolektif bellek üretmektedirler. Bu açıdan sanat nesnesi, zaman ve mekân gibi bulunduğu bağlam içinde şekillenen bir tür bellektir. Bu belleğin oluşmasında nesnenin rolü büyüktür. Nesne, bir temsil olarak sanatın alanına dahil olduğunda işlevinden arınır. Sanatçılar işlevinden arınan nesneyi farklı bağlamlarda kullanarak kendi gerçeklik mekânlarını yaratırlar. Bu mekân, sanatçının çok çeşitli yaşam katmanlarını içeren bir alandır. Bu açıdan bakıldığında sanat eserini deneyimleyen kişi, öznel bir hayale ortak olur. Bu öznel hayalin deneyimlenmesindeki en büyük etken sanat eserindeki metafor ve şiirsel dilin varlığıdır. Dolayısıyla bir mekân olarak sanat nesnesinde gerçek ve kurmaca iç içedir.