İsnād-Cum-Matn yönteminin temsilcisi olarak Andreas Görke ve Batı hadis araştırmalarına olan katkıları

Batı araştırmalarında, hadislerin ve erken dönem İslam kaynaklarının otantikliğine dair söylem, Goldziher'in şüpheciliğinden daha ılımlı yaklaşımlara doğru önemli bir dönüşüm geçirmiştir. Bu tez, ılımlı yaklaşımın temsilcilerinden Andreas Görke'nin katkılarını incelemekte ve onun hadis tenkidi ile erken dönem İslam tarih yazımına yönelik metodolojik yaklaşımına odaklanmaktadır. Tez, Görke'nin isnad-metin analizini uygulamasının, önceki şüpheci paradigmalarla epistemolojik bir kopuş anlamına mı geldiğini, yoksa bu paradigma içinde mi kaldığını araştırmaktadır. Temel hipotez, Görke'nin sistematik yöntemine rağmen Batının epistemolojik sınırları içinde hareket ettiği yönündedir. Görke'nin konumunu ortaya koymak ve selefleriyle olan benzerlik ve farklılıkları belirlemek amacıyla karşılaştırmalı analiz ile analitik-deskriptif yöntem birlikte kullanılmaktadır. Görke'nin Urve ibn Zübeyir (ö. 94/713) üzerine yaptığı korpus analizi, bazı rivayetlerin sahabe nesline kadar izlenebileceğini ortaya koymaktadır. Schacht, hadislerin tarihlendirilmesini Müşterek Ravi ile sınırlandırmışken, Görke bu sınırı aşanlar arasında yer almaktadır. Batı akademisinde ilk kez, onun isnad-metin analizine dayanan çalışmaları erken dönem İslam kaynaklarındaki kronolojik boşluğu onlarca yıl daraltmayı başarmıştır. Bulgular, metodolojik olarak ılımlı görünen Görke'nin yaklaşımının, hâkim paradigmanın epistemolojik sınırlarının ötesine geçemediğini ve bir paradigma değişimi oluşturmadığını göstermektedir. Görke, Schacht'ın isnad büyümesi, Geriye Doğru Gelişim teorisi ve İslam hukukunun ilk iki asırda evrim geçirdiği fikrini benimsemektedir. Juynboll'un sünnet anlayışı ve Age Trick kavramıyla da örtüşmekte; ancak genellemeleri reddederek duruma özel analizleri ve çapraz referanslamayı savunmaktadır. Ayrıca, İslam, Hristiyan ve Yahudi gelenekleri arasındaki benzerliklere yaptığı vurgu, revizyonist bir tutum olan kültürel ödünç alma fikrine açık olduğunu göstermektedir. Dolayısıyla Görke, sıklıkla Motzki'nin ılımlı yaklaşımıyla ilişkilendirilse de bu çizgiye bütünüyle uymamakta; bunun yerine şüpheci perspektifleri de içeren, farklılaşmış bir ılımlı metodoloji yelpazesinde konumlanmaktadır.