İstanbul'da Bir Tıp Merkezinin Diyet Polikliniğine Başvuran Metabolik Sendromlu Hastaların Diyet Asit Yükünün Hastaların Antropometrik Ölçümlerine Olan Etkisi.

Diyet asit yükü (DAL) yüksek bir diyet tüketmenin Metabolik Sendrom (MetS) riskini artırabileceği belirtilmektedir. DAL ile beden kütle indeksi (BKİ) ve bel çevresi (BÇ) gibi çeşitli antropometrik indeksler arasındaki ilişki ise halen tutarsızdır. Bu çalışma MetS tanısı alan hastalarda, DAL'ın çeşitli antropometrik indeksler üzerindeki etkisini belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu kesitsel çalışmaya İstanbul'da bir diyet kliniğine başvuran MetS tanısı konan 73 gönüllü dahil edilmiştir. Katılımcıların demografik vücut ağırlığı, boy, BÇ ve kalça çevresi ölçümleri alınmıştır. BKİ, bel-kalça oranı (BKO) ve vücut şekil indeksi (ABSI) hesaplanmıştır. DAL; 24 saatlik geriye dönük besin kaydı ve 40 maddelik besin tüketim sıklığı anketi kullanılarak Net Endojen Asit Üretimi (NEAP) ve Potansiyel Renal Asit Yükü (PRAL) ile hesaplanmıştır. Örneklemdeki ortalama NEAP ve PRAL sırasıyla 50.7±10.9 mEq/gün ve 11.9±12.2 mEq/gün olarak bulunmuştur. Ortalama NEAP ve PRAL erkeklerde kadınlara göre anlamlı olarak yüksektir (p<0.05). Yüksek PRAL ve NEAP'a sahip katılımcıların, düşük PRAL ve NEAP' a sahip olanlardan anlamlı olarak daha yüksek günlük enerji, protein, yağ, fosfor ve sodyum tüketimi olduğu bulunmuştur. DAL ile BKİ, BÇ ve BKO arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki saptanmıştır (p<0.05). Bunlar arasında en önemli etki PRAL ile BÇ arasında (R2(%)=37.7) ve NEAP ile BÇ arasında (R2(%)= 31.7) saptanmıştır. ABSI ile PRAL veya NEAP arasında ise anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Araştırmamızdan elde edilen sonuçlar ışığında, MetS'li hastaların diyet alımları değerlendirilirken DAL'ın farklı bir yaklaşım olarak ele alınması önerilmektedir.