İstanbul Rum Ortodoks dini ritüellerde aidiyet algısı temsili

İstanbul Rum Ortodoks Dini Ritüellerde Aidiyet Algısı - Temsili başlıklı doktora tez çalışmasının problematiklerinin başında dinin ve ritüelin anlamı, hangi süreçleri kapsadığı, işlevlerinin neler olduğu ve Rum Ortodoks ritüellerin kimlik ile bağlantısının nerelerde öne çıktığı meseleleri gelmektedir. Kimliğe ve ritüele içkin diğer kavramlar olan mekân ve bellek ise insanların, mekânla nasıl anlamlı ilişkiler oluşturdukları, mekânsal düzenlemede kimliğin ve belleğin rolü, alanın/mekânın nasıl kutsallaştırıldığı ve kutsal kalabildiği ve İstanbul'un kutsallaştırılması soruları etrafında ele alınmaktadır. Bu sorular etrafında problematiği irdelerken, kişilerin ritüellere verdikleri anlamı tarihsel bağlamların özgünlüğünde, göç olgusunun etkileriyle, bellek ve mekân kavramlarıyla bağlantılı irdelemeye çalıştım. Rum Ortodoks toplumunda din, kimlik kurucu bir unsurdur ve bu özellik Bizans ve Osmanlı?ya dayanan uzun bir geçmişle ilintilidir. Çoğunluk dininden farklı olan İstanbul Rum Ortodoks kültüründe din, özellikle bir araya gelme ve dayanışma bağlarıyla öne çıkmaktadır. Söz konusu ?etno-din? kimlik tasarımında ritüellerin, kimliğin kurulması, korunması ve aktarımındaki belirgin rolleri nedeniyle Rum Ortodoks dinî ritüellere, kuşaklar boyunca kültürel olarak canlı tutulan bir anlam dünyası, bir bellek olarak yaklaşmak gerekir. Ortodoksluk mezhebinde bellek pek çok ritüelin temeli olmasının yanında, kitlesel göç gibi kırılmalar yaşamış toplumlarda bellek, kimliğin varlığını koruma aracı olarak öne çıkmaktadır. Göç etmek kişilerin mekânsal duyumunda sarsıntı yaratan bir olgudur. Mekân kimliğin yerleştirildiği bir anlamlandırma, etkileşimlerden ve anılardan oluşan bir örüntü olduğu için göçle birlikte sorunsallaşmaktadır. Bu sorunsallaşan kimlik duygusunun en önemli bileşenleri Atina ve İstanbul?da ritüellerin anlamlandırılması ve dille ilgili sınırlarda (Yunanca-Rumca/Türkçe-Rumca) görünür olmaktadır.