İstanbul'da toplu konut alanlarında gündelik yaşamın mekan üzerinden değerlendirilmesi

Gündelik yaşam bir dizi eylemi içinde barındırır. İnsan bu eylemleri bedeni sayesinde gerçekleştirerek zaman-mekan etkileşiminde deneyime dönüştürür. Diğer bir deyişle mekanı sürekli yeniden üretir, değiştirir. Bu mekansal değişim, toplumda meydana gelen politik, ekonomik, teknolojik ve sosyo-kültürel değişimlerle paralel ilerler ve beraberinde de toplumdaki yaşam biçimlerini, aile yapılarını ve bireylerin gündelik yaşamlarını değiştirir. Gündelik hayatın kapsamını gündelik pratiklerin yanı sıra onun zamanla etkileşiminde ortaya çıkardığı ikilemi oluşturur. Gündelik yaşam sabahtan akşama ve akşamdan sabaha olmak üzere bir döngüden ibarettir. Gündelik yaşamın dünü, bugünü ve yarını sürekli kendinin tekrarıdır. Sabah uyanmak, kahvaltı yapmak, işe gitmek, işten dönmek, yemek yemek ve uyumak gibi… Ancak gündelik yaşamın bu döngüsel ve rutin olma halinin tersine bir de sürekli çizgisel ilerleyen tarihselliği vardır. Burada gündelik hayatın değişimi söz konusudur. Gündelik yaşamın içindeki insan-insan, insan-toplum, insan-mekan, insan-çevre, toplum-çevre arasındaki ilişki bağlamında meydana gelen davranış kalıplarını anlayarak insan yaşamına daha uygun çevreler tasarlamak mümkündür. Bu hipotez doğrultusunda, kentlerde değişen gündelik yaşamın konut mekanına ve yakın çevresine etkilerini irdelemek tezin amacını oluşturmaktadır. Burada gündelik yaşamı anlamak, kavramak ve fiziksel mekanların yaşantı temelli kullanımlara uygunluğunu tartışmak hedeflenmektedir. Çalışmanın amacı kamu eliyle yapılan toplu konut alanlarında değişen toplumsal yaşamın gündelik yaşam ve mekan üzerinden okunması, konut ve yakın çevresinin kullanıcıların yaşam biçimine, gündelik yaşam ritüellerine uygunluğunun değerlendirilmesidir.