İzole koroner arter baypass greft (CABG) operasyonlarında düşük tidal ventilasyonun postoperatif sonuçları

Bu çalışma, kardiyopulmoner baypas (KPB) sırasında düşük tidal hacimli, düşük frekanslı ve sürekli ventilasyon uygulamasının postoperatif solunumsal fonksiyonlara, oksijenlenme parametrelerine ve klinik sonuçlara olan etkilerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çalışmaya Eylül 2024 – Mart 2025 tarihleri arasında Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Kalp ve Damar Cerrahisi Kliniği'nde izole koroner arter bypass greft (CABG) operasyonu uygulanan 50 hasta dahil edilmiştir. Hastalar rastgele olarak iki gruba ayrılmıştır: Grup 1'de (n=25) KPB sırasında düşük tidal hacimli ventilasyon (3 mL/kg, 6/dk, PEEP: 8 cmH₂O, FiO₂: 21%) uygulanmış; Grup 2'de (n=25) ise KPB süresince ventilasyon durdurulmuştur. Tüm hastalarda postoperatif dönemde solunum fonksiyon testleri, CXR akciğer grafi skorlama testi ve klinik sonuçlar (hastanede kalış süresi, ekstübasyon süresi, yoğun bakım kalış süresi) değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda her iki grupta postoperatif FEV₁, FVC ve FEV₁/FVC değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı azalma tespit edilmiştir. Ancak gruplar arasında bu parametreler bakımından anlamlı fark bulunmamıştır (p>0.05). Ekstübasyon süresi, yoğun bakım kalış süresi ve inflamatuvar belirteçlerde gruplar arasında anlamlı farklılık gözlenmemiştir. Buna karşın, ventilasyon uygulanan grupta hastanede kalış süresi istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha kısa saptanmıştır (p<0.05). KPB sırasında düşük tidal hacimli ventilasyon uygulaması, solunumsal fonksiyonlar üzerinde anlamlı iyileşme sağlamasa da, hastane yatış süresini kısaltarak klinik iyileşmeye katkı sunmaktadır. Bu yöntem, düşük riskli ve uygulanabilir bir strateji olarak rutin cerrahi uygulamalarda değerlendirilmeye açıktır. Daha büyük örneklemli ve biyobelirteç takibini de içeren ileri çalışmalarla bu yaklaşımın etkinliği daha net biçimde ortaya konabilir.