Evaluation of spaciousness in isolated and confined environments

Bu tez, İzole, Kapalı ve Ekstrem ortamların olumsuz psikolojik etkilerini araştırmakta ve bu etkiler ile iç mimari unsurlar arasındaki ilişkiyi keşfetmeyi amaçlamaktadır. Buna ek olarak, bu ortamların algılanan ferahlığını doğrudan etkileyebilecek iç mimari unsurları değerlendirmek için çeşitli yöntemler test edilmiştir. Tezin ilk aşamasında COVID-19 salgınının iç mekan algısı üzerindeki etkileri incelenmiştir. Yaşam alanlarını görsel olarak çekici bulan, çeşitli faaliyetlerde bulunan, dış mekanlarla olan bağlantılarından memnuniyet duyduklarını ifade eden bireyler; daha az can sıkıntısıyla karşılaşmış ve daha az endişe ve psikolojik sıkıntı belirtisi göstermiştir. Bir sonraki aşamada mobilya, aydınlatma, yüzey dokusu ve tavan yüksekliğinin ferahlık algısı üzerindeki etkileri araştırılmış ve çeşitli tasarım faktörlerine verilen duygusal ve estetik tepkiler incelenmiştir. Sonuçlar, iç mimari unsurların bireylerin bir yaşam alanı içindeki mekânsal algısı üzerinde nispeten küçük bir etkiye sahip olduğunu göstermiştir. Tasarım eğitiminin, tüm mekânsal değerlendirmelerde iç mimari unsurlardan daha önemli bir etken olduğu görülmüştür. Mobilya, aydınlatma ve dokunun ferahlık ve estetik yargılar üzerinde istatistiksel olarak kayda değer etkileri olmasına rağmen, tasarım eğitimi bu etkilerin önemli bir moderatörü olmuştur. Bu araştırma, iç mimari ile insan algısı arasındaki karmaşık dinamiklerin anlaşılmasına önemli ölçüde katkıda bulunmaktadır. Bulgular, tasarım tercihlerinin pratik işlevsellik ve kapalı alanlardaki duygusal deneyimler üzerindeki derin etkisinin altını çizmektedir. Çalışmanın sonuçları mimarlara, tasarımcılara ve karar vericilere hitap etmekte ve bu ortamlarda psikolojik refahın artırılması için faydalı bilgiler sunmaktadır.