Investigation of the regulation of LKB1 and STING genes in gynecologic cancers

Kadınlık, doğurganlık ve cinsel yaşamla ilgili organları etkileyen jinekolojik maligniteler daha az tedavi edilebilir ve dünya çapındaki tüm vakaların yaklaşık %17'sini oluşturmaktadır. Jinekolojik kanesrler içerisinde rahim, yumurtalık ve servikal en yaygın türlerdir. Jinekolojik kanserin tanısı ve tedavisi kadınlar ve aileleri için stres, kaygı, umutsuzluk ve ölüm korkusu yaratarak üzücü olabililmektedir. Onkogenler ve tümör baskılayıcı genler kanser gelişimi ve ilerlemesinde iki önemli gen gurubu olup çeşitli kanserlerde düzensiz bir şekilde ifade edilirler. Çeşitli fonksiyonlara sahip bir serin/treonin kinaz olan LKB1, hücre polaritesini, proliferasyonunu, apoptozu ve enerji tüketimini etkilemektedir. Bu gen aynı zamanda bir tümör baskılayıcı gen olarak da görev yapmaktadır. STING, cGAMP üreterek dsDNA aracılı gen indüksiyonunu destekleyen kritik bir doğal immün sinyal proteinidir. Bu protein, antitümör bağışıklık tepkilerini artırarak kanserin ilerlemesini önler. IFI16, transkripsiyon, apoptoz, otoimmünite ve hücre döngüsü düzenlemesinde rol oynayan bir DNA bağlayıcı proteindir. IFI16 ekspresyonu, kemoterapi direnciyle bağlantılı çeşitli malignitelerde görev almaktadır. Bir hücrenin transkripsiyonel olasılıklarındaki değişiklik, DNA nükleotid dizisinde kodlanmayan epigenetiktir. LKB1 düzenlemesi, epigenetik veya translasyon sonrası süreçler yoluyla birçok organdaki malign transformasyonla ilişkilendirilmiştir. STING gen ekspresyonu ve metilasyonu ters ilişkilidir; metilasyon, birçok tümör tipinde STING ekspresyonunu potansiyel olarak azaltır. Deasetilasyonun neden olduğu IFI16 susturulması, doğuştan gelen bağışıklık tepkisini azaltarak kanser hücresi çoğalmasını ve hayatta kalmasını artırabilir. Bu tez çalışmasında, 17β-Estradiol, vorinostat ve desitabin'in yumurtalık ve endometriyal kanser hücre hatlarında çeşitli hedef genler üzerinde nasıl bir etki ortaya koyduğu araştırıldı. Ayrıca, sağlıklı ve jinekolojik kanserli hastalardan alınan kan ve doku örneklerinde LKB1, STING ve IFI16 gibi hedef genlerin ekspresyon düzeylerindeki değişimler ortaya konuldu.