Kadınlarda aleksitimi, duygusal yeme, diyet kalitesi vesağlıklı yaşam tarzı alışkanlıkları arasındaki ilişkinindeğerlendirilmesi

yeme gibi sağlıksız yeme davranışlarıyla ilişkilidir ve bu durum diyet kalitesi ile yaşam tarzı alışkanlıklarını olumsuz yönde etkileyebilir. Bu çalışmada, kadın bireylerin aleksitimi durumu, duygusal yeme, diyet kalitesi ve sağlıklı yaşam alışkanlıklarının incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma, Ankara ilinde yaşayan 19-65 yaş aralığında 305 kadın birey ile yüz yüze olarak gerçekleştirilmiştir. Çalışma verilerinin toplanması amacıyla genel bilgiler, sağlık bilgileri ve antropometrik ölçümlerin yer aldığı anket formu ile Toronto Aleksitimi Ölçeği-20 (TAÖ-20), Yeme Alışkanlıkları Anketi (Dutch Eating Behaviour Questionnaire-DEBQ), Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği-2 (SYBDÖ-2), Depresyon, Anksiyete, Stres Ölçeği-21 (Depression, Anxiety and Stress Scale-21, DASS-21) kullanılmıştır. Çalışma sonucunda aleksitimik bireylerin aleksitimik olmayan bireylere kıyasla daha yüksek DEBQ toplam ve DEBQ duygusal yeme puanlarına sahip olduğu görülmüştür (p<0,05). Katılımcıların DQI-I puanları ve alt ölçek puanları aleksitimi durumlarına göre incelendiğinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunamamıştır (p>0,05). SYBDÖ-2 toplam ve alt ölçek puanları aleksitimi durumlarına göre incelendiğinde, sınırda aleksitimik olan katılımcıların, aleksitimik olmayan katılımcılara kıyasla, toplam ve beslenme alt ölçeği dışında kalan diğer tüm alt ölçek puanlarının daha yüksek olduğu bulunmuştur (p<0,05). Bunlara ek olarak, aleksitimik bireylerin DASS-21 toplam ve alt ölçek puanlarının aleksitimik olmayan bireylere kıyasla daha yüksek olduğu bulunmuştur (p<0,05). Bu çalışmanın bulguları, aleksitiminin duygusal yeme davranışı üzerinde önemli bir etkisi olduğunu ortaya koymuştur. Duygularını tanımakta ve ifade etmekte güçlük yaşayan aleksitimik bireylerin yeme davranışını duygu düzenleme aracı olarak kullanabileceği ve bu durumun obezite açısından risk oluşturabileceği göz önünde bulundurularak bu bireylerin yeme davranışları ve yaşam tarzı alışkanlıkları daha bütüncül bir yaklaşımla değerlendirilmelidir.