Female experience of space: Readings from two novels

Bu tez, romanların analizi üzerinden, Türk kadınının farklı dönemlerdeki mekânsal deneyimini, mekân ve toplumdaki kültürel ve politik değişimler ışığında ortaya koymayı hedeflemektedir. Yaşanılan mekânlar, bireylerin alanlardır; kişilerin gündelik yaşamları yaşanan mekân içinde ve çevresinde ortaya konur. Cinsiyet farklılığının siyaseti, kişinin mekân algısındaki en önemli değişkenlerden biridir. Çok sayıda politik, rejimsel ve özerk harekete şahit olan Türkiye bağlamı, farklı zamanlardaki toplumsal cinsiyet ve mekân ilişkilerinin araştırılması için kayda değer bir çalışma alanı sağlar. Bu araştırma da, Suat Derviş'in Hiçbiri (1921) ve Duygu Asena'nın Kadının Adı Yok (1987) adlı eserlerinin analizi üzerinden, yaşanan mekanın çok katmanlılığını feminist bir bakış açısı ile vurgulamaktadır. Bu iki roman, Osmanlı İmparatorluğu'nun sonundaki birinci dalga feminist dönemin ve 1980'lerden sonra Türkiye Cumhuriyeti'ndeki ikinci dalga feminist dönemin koşullarındaki mekân deneyimini yorumlamak üzere seçilmiştir. Araştırma, çok disiplinli bir bakış açısıyla mimari, edebiyat, coğrafya ve sosyoloji disiplinlerini birleştiren anlatımsal analiz yöntemini benimsemiştir. Yapılan analiz, kadınların günlük hayatına dair mekân ve göstergelere, ve kadınların özel ve kamusal alandaki deneyimleri üzerindeki politik ve kültürel etkilere ışık tutmaktadır. Çalışmanın ana savı, sosyo-politik ortam teorik olarak ilerlemeye işaret etse de, içselleştirilmiş sosyo-kültürel normların, düzenlemelerin ve eril kontrolün, kadınların mekan deneyimi ve algısına büyük etkisi olduğudur.