Kaliks[4]aren bazlı suda çözünen gümüş nanopartiküllerin sentezi ve antibakteriyal özellikleri

Bu çalışma suda çözünebilen hidrazon türevi içeren yeni kaliks[4]aren makromolekülünün sentezlenmesi, sonrasında bu bileşikten uygun ortamlarda gümüş nanopartikülün eldesi ve antibakteriyel özelliklerinin belirlenmesini içermektedir. Sentezlenmiş olan bileşiklerindyapılarıdspektroskopikdyöntemler (FT-IR, 1H-NMR, TEM, Elementel analiz) kullanılarak aydınlatılmıştır. Sentez çalışmalarında ilk olarak literatürde bilinen metotlar kullanılarak 5,11,17,23-tetra-ter-bütil-25,26,27,28-tetra-hidroksi-kaliks[4]aren (1) sentezlenmiştir. Bu bileşik literatürde bilinen diğer bir metot doğrultusunda asetonundçözücüdolduğudortamda K2CO3 varlığında metil bromoasetat ile etkileştirilerekd5,11,17,23-tetra-ter-bütil-25,26,27,28-tetra-(metoksikarbonilmetoksi)-kaliks[4]aren (2) bileşiği sentezlenmiştir. Sonrasında (2) numaralı bileşik etil alkolün çözücü olduğu ortamda hidrazin hidratla etkileştirilerek amit grubu içeren 5,11,17,23-tetra-ter-bütil-25,26,27,28-tetra-(karbohidrazit-metoksi)-kaliks[4]aren (3) elde edilmiştir. (3) numaralı bileşik H2SO4 ile işleme alınarak suda çözünebilen 5,11,17,23-tetra-sülfonato-25,26,27,28-tetra-(karbohidrazit-metoksi)-kaliks[4]aren (4) bileşiği elde edilmiştir. Son olarak (4) numaralı bileşiğin sulu çözeltisi AgNO3 ile etkileştirilerek C[4]SO3H-AgNPs (5) nanopartikülleri elde edilmiştir. Sentezlenen (4) ve (5) numaralı maddelerin antibakteriyel özelliklerini incelemek adına Pseudomonas aeruginosa ATCC 11778, Escherichia coli ATCC 35213, Staphylococcus aureus ATCC 12600, Streptococcus mutans ATCC 10449, test mikroorganizmaları kullanılmıştır. Elde edilen bulgular doğrultusunda (4) numaralı bileşiğin Pseudomonas aeruginosa ATCC 11778 üzerinde birinci pozitif kontrol örneği (vankomisin) kadar etikili olduğu, ikinci pozitif kontrol örneğinden (klindamisin) çok daha fazla miktarda antibakteriyel etki gösterdiği, Escherichia coli ATCC 35213 üzerinde ise birinci pozitif kontrol örneğinden (vankomisin) yaklaşık altı kat daha fazla, üçüncü pozitif kontrol örneğinden (ofloksasin) ise yine daha fazla antibakteriyel etki gösterdiği, Staphylococcus aureus ATCC 12600 üzerinde birinci pozitif kontrol örneğinden (vankomisin) daha fazla antibakteriyel etkisi olduğu ve son olarak Streptococcus mutans ATCC 10449 üzerindeki etkisi incelendiğinde bileşiğin yine birinci pozitif kontrol örneğinden (vankomisin) daha fazla antibakteriyel etkileri olduğu gözlenmiştir.