Kalp yetersizliğinde tedaviye uyumun ve hedef doz oranlarının değerlendirilmesi

Amaç: Çalışmanın amacı kalp yetersizliği (KY) hastalarının yaşam tarzı değişikliklerine uyumunu değerlendirmek, kılavuzlar tarafından önerilen ilaçların kullanım oranıyla birlikte hedef doz kullanım oranını belirlemek, uygun dozlara ulaşmanın klinik sonuçlara olan etkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya ejeksiyon fraksiyonu (EF) ≤% 40 olan 152 hasta (E:108, K:44, ortalama yaş: 61,3±13,4) alındı. Hastaların demografik verileri, muayene bulguları, ekokardiyografi parametreleri, dekompansasyon nedenleri, ilaç kullanım dozları, günlük sıvı ve tuz alım miktarları kaydedildi. Hastaların 1 yıllık takibi boyunca önerilen ilaçların kullanımı artırılmaya ve hedef doza ulaşılmaya çalışıldı. Takip sonunda yaşam tarzı değişikliklerine uyumun ve hedef doz ilaç kullanımının NYHA (New York Kalp Cemiyeti) sınıfına, KY'ye bağlı hastaneye yatışa ve mortaliteye etkisi incelendi. Bulgular: Dekompansasyon nedenleri sırasıyla miyokart iskemisi/infarktüs, aritmi ve enfeksiyon (% 23,9, % 14,8, % 10,2) idi. En sık saptanan muayene bulguları sırasıyla ral, ortopne ve ödem (% 66,4, % 46,7, % 38,8) olduğu saptandı. Hastalar takip öncesine göre takip sonunda ilaç kullanım oranı beta blokerlerde (BB) (% 87,5'ten %98,7'ye), anjiyotensin dönüştürücü enzim inhibitörü/anjiyotensin reseptör blokerlerinde (ACEi/ARB) (% 80,9'dan % 93,4'e) ve mineralokortikoid reseptör antagonistlerinde (MRA) (% 57,9'dan % 75'e) anlamlı düzeyde arttı. Hedef dozun %50 ve üzerinde kullanım oranı da aynı şekilde BB'lerde (% 46'dan % 76,3'e), ACEi/ARB'lerde (% 51,3'ten % 73,7'ye) ve MRA'larda (% 57,2'den % 75'e) arttı. Her üç ilaç grubu ayrı değerlendirildiğinde hedef dozun % 50 ve üzeri kullanımı olanlarda mortalite ve KY nedeniyle hastaneye yatışlarda azalma saptandı ancak istatistiksel anlamlılığa ulaşmadı. Ancak BB ve ACEi/ARB birlikte MRA ise tek başına değerlendirildiğinde NYHA sınıfındaki iyileşme anlamlı düzeye ulaştı. Sonuç: Kalp yetersizliğinde mortaliteyi azalttığı bilinen ilaçların kullanım oranıyla birlikte hedef doz kullanım oranının son derece düşük olduğu, uygun yönlendirme ve takiple bu oranların her bir ilaç grubu için anlamlı düzeyde arttırılabileceği görüldü. Beta bloker ve ACEi/ARB birlikte MRA ise tek başına değerlendirildiğinde hedef doza ulaşanların NYHA sınıfında anlamlı bir iyileşme olduğu saptandı. Anahtar kelimeler: ACEi/ARB, beta bloker, dekompansasyon, kalp yetersizliği, yaşam tarzı değişikliği