Analysis of HMLHI germline mutations in three Turkish hereditary nonpolyposis colorectal cancer kindreds

Kalıtsal polipoz olmayan kolorektal kanseri, Batı ülkelerinde en sık rastlanan genetik hastalıklardan biridir. Bu klinik sendrom, erken yaşta ortaya çıkan kolorektal kanseri ve diğer kanserlerin ortaya çıkmasını artıran kalıtsal yatkınlıkla karakterizedir. Beş, insan yanlış eşleşme DNA tamir genlerinden (hMLHl, hMSH2, hPMSl, hPMS2, ve hMSH6) birinde olan eşey hücresi bozukluğu, bu hastalığın ortaya çıkmasına neden olur. Kalıtsal polipoz olmayan kolorektal kanserli ailelerde bulunan mutasyonlann çoğunluğu, hMLHl ve hMSH2 genlerinde görülmektedir. Bu çalışmada, kalıtsal polipoz olmayan kolorektal kanserli üç Türk ailesinde bulunan eşey hücresi mutasyonlannm tanımlanması için çeşitli mutasyon tarama metodlan kullanılmıştır. Genomik DNA'nın restriksiyon enzim analizi, daha önceden tanımlanmış G884C mutasyonu taşıyan bir kalıtsal polipoz olmayan kolorektal kanserli ailenin beş ferdinin incelenmesinde kullanılmıştır. Bu beş bireyin genotipleri, Ddel enzim analizi ile belirlenmiş ve sonuçlar DNA dizi analizi ile doğrulanmıştır. Daha önceden tanımlanmış A1652C mutasyonunu taşıyan diğer bir kalıtsal polipoz olmayan kolorektal kanserli ailenin yirmidokuz ferdi, Hphl restriksiyon enzim analizi ile tanımlanmıştır ve sonuçlar DNA dizi analizi ile doğrulanmıştır. Her iki analiz de genetik danışma isteyen bu ailelerin mutasyon taramasında, güvenilir ve hesaplı tekniklerdir. Tek iplikçikli yapısal çeşitlilik analizi, bilinmeyen eşey hücresi mutasyonlannın taranmasında kullanılmıştır. En hassas protokollerin belirlenmesi için, daha önceden mutasyonlan tanımlanmış dokuz DNA örneği, çeşitli jel içeriği ve elektroforez koşullarında çalışılmıştır. Bu protokoller, daha sonra rutin mutasyon tarama çalışmalarında kullanılmıştır. Mutasyonu henüz tanımlanmamış olan üçüncü bir kalıtsal polipoz olmayan kolorektal kanserli ailenin, hMLHl geninin bütün kodlayıcı dizisi, bu metodla taranmıştır. Ekson 7 ve 15, kontrol diziye göre farklılık göstermiştir. Bu iki eksonun nükleotid dizileri, floresan otomatik DNA analizi ile belirlenmiştir. Ekson 15 deki farklılığın, kontrol örnekteki intronik bir polimorfizimden kaynaklandığı görülmektedir. Ekson 7 için ilk veriler, probanla kontrol nükleotid sekans arasında bir farkhlık olmadığını göstermektedir. Sonuç olarak, bu ailedeki yanlış eşleşme DNA tamir bozukluğunun hMLHl geninden kaynaklanmadığı düşünülmektedir. İleriki çalışmalar, hMSH2 geninin incelenmesi üzerinde yoğunlaşacaktır. iv