Kamu harcamaları ile ekonomik büyüme ilişkisinin analizi: Türkiye örneği

Bu çalışmada, 1980-2010 döneminde Türkiye'de kamu harcamalarının gelişimi ortaya konularak, kamu harcamaları ile ekonomik büyüme ilişkisi Wagner Kanunu ve Keynes Hipotezi çerçevesinde değerlendirilmiştir. Wagner Kanunu'nu araştırmaya yönelik modeller kullanılarak kamu harcamaları ile ekonomik büyüme ilişkisi araştırılıp, kamu harcamalarının Türkiye ekonomisi için öneminin ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışmada kamu harcamalarının sınıflandırılması ve kamu harcamalarının artış nedenleri incelenmiştir. Kamu harcamalarının artış teorileriyle birlikte ekonomik büyüme kavramı ve ekonomik büyüme modelleri çerçevesinde Türkiye ekonomisinin büyüme performansı ele alınmıştır. Çalışmada kamu harcamaları ile GSYH değişkenleri kullanılarak ekonometrik analizler gerçekleştirilmiştir. Bu bağlamda ADF birim kök testi, Toda ve Yamamoto nedensellik testi ve dinamik en küçük kareler yönteminden yararlanılarak söz konusu değişkenler arasındaki ilişki ortaya konulmuştur. Wagner Kanunu dikkate alan; Peacock-Wiseman, Goffman-Mahar, Gupta-Michas, Mann ve Payne-Ewing modelleri çerçevesinde analizler gerçekleştirilmiştir. Yapılan analizler neticesinde sadece Peacock-Wiseman modeli için kamu harcamaları ile ekonomik büyüme arasında nedensellik ilişkisi tespit edilememiş diğer dört model için Türkiye ekonomisinde Wagner Kanunu ve Keynes Hipotezi'nin geçerli olduğu sonucuna ulaşılmakla birlikte, Wagner Kanunu'nun Keynes Hipotezi'ne kıyasla daha baskın olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu bağlamda kamu kaynaklarının hangi alanlara harcanmasıyla birlikte, Türkiye ekonomisinin Dünya ekonomisinde meydana gelen gelişim ve dönüşümlere uyum sağlayabileceğine, bir başka ifade ile bilgi toplumu ve ekonomisine dönüşüm sürecinde uygulanması gereken ekonomi politikalarına değinilmiştir. Anahtar Kelimeler: Kamu harcamaları, Wagner Yasası, Kamu Harcama Politikaları