Kapsayıcı ve sürdürülebilir topluluklar tasarlamak ve planlamak: Yaş dostu havalimanı

Fiziki ve sosyal çevrenin yaşlanma süreçlerine, yaşlılık dönemine ve yaşlının gündelik yaşam pratiklerine etkisi 1950'li yıllardan beri sosyal bilimler ve gerontolojinin çalışma nesnelerinden birisidir. Bu çalışma kapsamında da Türkiye'nin ilk yaş dostu havalimanını oluşturma gayesinde olan İstanbul Havalimanı'nda üçgenleme tekniği kullanılarak nitel araştırma yöntemleriyle yaş dostu bir havalimanını oluşturabilme imkanlarını ve 65 yaş ve üstü kullanıcıların seyahat deneyimlerini çevresel faktörler bağlamında araştırmaktadır. Bu kapsamda, 65 yaş ve üzeri kullanıcılarla ve hizmetlerin tasarlanma stratejilerinin yaşlıların seyahat deneyimleri üzerine etkisini anlayabilmek açısından havalimanı bünyesinde farklı kademelerde görev alan çalışanlar ve tasarımcılarla yarı-yapılandırılmış soru formu ile derinlemesine mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Toplanan verilerden elde edilen bulgular çevresel gerontoloji, yaş dostu çevre, mekân sosyolojisi ve yapılaşma teorisi arka planıyla harmanlanarak tartışılmıştır. Bulgular ve yürütülen tartışmalar sonucunda İstanbul Havalimanında fiziki çevre, sosyal çevre, ekonomik fonksiyon ve personel eğitimi gibi konularda aksaklıklar ortaya konurken diğer yandan hareket kısıtlılığı olan yolculara yönelik sağlanan ayrıcalıklar ve havalimanı personelinin dezavantajlı gruplara yönelik girişimleri sürdürme çabası da ortaya konmuştur. İşaret edilen eksikliklerin giderilmesi ve güçlü yanların sürdürülmesi açısından var olan ihtiyaç temelli bir bakış açısının hak temelli bakış açısıyla harmanlanmasının gerekliğin ön plana çıktığı görülmektedir.