Kapsüler destek yokluğunda iki farklı göz içi lens implantasyon tekniğinin multimodal karşılaştırılması: Dikişli skleral ve haptik flanşlı intraskleral

Amaç: Bu çalışmada, sütürlü ve sütürsüz skleral fiksasyonlu GİL implantasyonu uygulanan hastaların preoperatif görme keskinlikleri, afaki etiyolojileri, postoperatif görme keskinlikleri, refraktif sonuçları, cerrahiye bağlı komplikasyonları ve GİL pozisyonları değerlendirilerek, her iki tekniğin anatomik ve fonksiyonel sonuçlar açısından birbirlerine olan üstünlükleri karşılaştırmalı olarak ortaya konulması amaçlanmıştır. Metod: Ocak 2018 ile Şubat 2024 tarihleri arasında skleral fiksasyonlu göz içi lens implantasyonu uygulanan hastaların, postoperatif 6 aylık takip sürecine ait verileri retrospektif olarak incelenmiştir. Olgular, uygulanan cerrahi tekniğe göre sütürlü skleral fiksasyon ve Yamane tekniği olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Her bir hasta; demografik özellikleri, afaki gelişim nedenleri, postoperatif EİDGK, refraktif sonuçları, GİL pozisyonu ve tilt derecesi ile postoperatif komplikasyonlar açısından değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, her iki cerrahi tekniğin anatomik ve fonksiyonel sonuçları açısından karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Bulgular: Her iki cerrahi grupta da postoperatif 6. ayda EİDGK'de artış gözlenmiş olmakla birlikte, bu iyileşme düzeyi açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır (p = 0,18). Postoperatif komplikasyonlar sırasıyla; sütürlü skleral fiksasyon grubunda ve Yamane tekniği uygulanan grupta olmak üzere, KMÖ 6 ve 4, GİB artışı 5 ve 4, İVH 2 ve 1, hifema 1 ve 3, korneal ödem ise 3 ve 2 hastada gözlenmiştir. Her iki grupta da GİL'in optik merkezinin en sık inferior-nazal yönde desantralize olduğu saptanmıştır. Vertikal düzlemde GİL tilt oranı Yamane tekniği grubunda anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur (p = 0,04). Ancak tilt açısıyla postoperatif EİDGK ve silindirik refraksiyon değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir korelasyon saptanmamıştır. Bu bulgu, tilt açısındaki artışın görsel sonuçlar üzerinde klinik açıdan anlamlı bir etki oluşturmadığını düşündürmektedir. Sonuç: Bu çalışmada, sütürlü teknik ve Yamane yöntemiyle gerçekleştirilen skleral fiksasyonlu GİL implantasyonlarının her ikisinde de postoperatif dönemde görme keskinliğinde artış elde edilmiştir. Yamane tekniği uygulanan olgularda vertikal düzlemde daha yüksek tilt oranlarının saptanması, bu yöntemin GİL pozisyonlamasında teknik hassasiyet gerektirdiğini ortaya koymaktadır. Tilt açısının görme keskinliği ve refraktif sonuçlar üzerinde anlamlı bir etkisinin tespit edilememesi, bu parametrenin klinik sonuçlar üzerindeki rolünün sınırlı olduğunu göstermektedir. Her iki yöntemde komplikasyon oranları benzer düzeyde saptanmış olup, cerrahi teknik seçiminin cerrahın deneyimi ve hastaya özgü anatomik özellikler doğrultusunda belirlenmesi önerilmektedir. Elde edilen bulgular, hem sütürlü skleral fiksasyon hem de Yamane tekniğinin güvenli ve etkili cerrahi seçenekler olduğunu desteklemekte; ancak bu sonuçların uzun dönemli etkilerinin değerlendirilmesi amacıyla daha geniş örneklemli ve prospektif çalışmalara ihtiyaç duyulduğunu göstermektedir.