Karaciğer transplantasyonu yapılan hastalarda akut böbrek hasarının değerlendirilmesi

Bu tek merkezli, retrospektif çalışmanın amacı karaciğer nakli sonrası akut böbrek hasarının sıklığını ve risk faktörlerini araştırmaktır. Çalışmaya 100 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmamıza 18 yaşından küçük hastalar, kadavradan karaciğer transplantasyonu olan hastalar ve verilerine ulaşılamayan hastalar dahil edilmemiştir. Hastaların yaş, cinsiyet, kilo, komorbid hastalıklar, ASA skoru, MELD skoru, Child Pugh skoru, HES öyküsü, özefagus varis kanaması öyküsü, asit varlığı, nakil sayısı, karaciğer yetmezliği etiyolojisi kaydedildi. Hastaların preoperatif dönemde BUN, kreatinin, GFR, albümin, total bilirübin, direkt bilirübin, AST, ALT, INR, APTT, serum sodyum, serum potasyum, serum klor ve serum kalsiyum değerlerinde hastane sisteminden bakılarak kaydedildi. Bu verilere postoperatif 1.Gün ve 7. Gün 'de yeniden bakılarak kaydedildi. İntraoperatif dönemde hastalara verilen kristalloid, albümin ve diğer kolloid sıvı miktarı, eritrosit süspansiyonu, trombosit süspansiyonu, taze donmuş plazma ünitesi, intraoperatif idrar çıkışı ve anestezi süreleri kaydedildi. Hastaların intraoperatif dönemde diüretik alıp almadığı, aldıysa hangi diüretik ilacın kullanıldığı, inotropik ajan alıp almadığı aldıysa hangi inotropik ajan olduğu kaydedildi. Hastaların postoperatif dönemde renal replasman tedavisi alıp almadığı, yeniden opere olup olmadığı, postoperatif yoğun bakım yatış süresi ve hastanede kalış süresine bakıldı. Hastaların 90 günlük mortalitesi değerlendirildi. Hastalarda akut böbrek hasarı olup olmadığı 2012 yılında yayınlanan KDIGO (The Kidney Disease: Improving Global Outcomes) sınıflandırmasına göre belirlendi. Çalışmamızda ASA skoru yüksekliği, HES öyküsü, preoperatif dönemde INR, AST, ALT, total ve direk bilirübin değerinin yüksek olmasının postoperatif dönemde ABH gelişmesi açısından risk faktörü olarak bulunmuştur. ABH gelişen hastaların yoğun bakımda kalış süresinin daha fazla ve 90 günlük mortalitelerinin de artmış olarak görülmüştür. Postoperatif dönemde hemoglobin ve trombosit değeri düşük, total bilirübin ve direk bilirübin değeri yüksek, INR ve APTT daha uzun olan hastalarda daha fazla ABH görülmüştür. İntraoperatif ≥15 ünite ES replasmanı yapılan hastalarda postoperatif dönemde ABH gelişimi açısından risklidir.