Karadeniz bölgesinde yetişen biyokütlelerin biyokömüre dönüştürülerek demir üretim proseslerinde kullanımı

Demir-çelik üretimi, enerji yoğun bir süreçtir. Bu sektör, dünya genelindeki emisyonların %7-%9'unu oluşturmaktadır. Son yıllarda küresel ısınma ve iklim değişikliği stratejileri doğrultusunda demir-çelik üretiminde büyük bir değişim yaşanmaktadır. Karbonsuz çelik üretme yolunda alışılagelmiş üretim rotaları yavaş yavaş terk edilmeye başlanarak yeni üretim rotaları geliştirilmektedir. Şirketler karbonsuz çelik üretim hedefleri için yol haritalarını paylaşmaktadır. 2050 yılına kadar emisyonlarını sıfıra yakın değerlere düşürmek için hedefler belirlemektedir. Yüksek fırın- bazik oksijen rotasında bir ton sıvı çelik üretimi için yaklaşık iki ton karbondioksit (CO2) açığa çıkmaktadır. Bu rotada yeni teknolojilere geçiş için uygun şartlar bulunmamaktadır. Bir süre daha bu rotada üretim yapılma zorunluluğu bulunmaktadır. Teknoloji değişikliğine gitmeden bazı uygulamalar ile emisyonların azaltımı daha uygun görülmektedir. Bu aşamada biyokütle, fosil yakıt yerine kullanılabilecek sıfır emisyon faktörüne sahip bir malzeme olarak öne çıkmaktadır. Çalışmada, Karadeniz Bölgesi'nde yetişen biyokütleler, fosil yakıt yerine kullanımdan önce piroliz edilmiştir. Amaç, biyokömürün uçucu madde miktarı ve kalorifik değer açısından istenen özelliklere ulaşmasını sağlamaktır. Daha sonra da sinter prosesinde sinter harmanında kok tozu, kok prosesinde ise kömür harmanında kömür yerine belirli oranlarda kullanılarak sinter pot grate simülatöründe sinterleşme ve kok test simülatöründe ise koklaştırma testleri yapılmıştır. Test sonuçları biyokömür kullanılmayan durum ile karşılaştırılarak sinter ve kok proseslerine ve ürün kalitesine etkileri ve proses ve ürün kalitesini olumsuz yönde etkilemeyecek optimum ilave miktarları %25 ve %4,5 olarak belirlenmiştir.