Kardiyak implante edilebilir elektronik cihaz takılan ve başlangıç sinüs nod fonksiyonları normal olan hastalarda atriyal elektrod varlığının ve atriyal pacıng oranlarının sinüs nod fonksiyonlarına olan etkisinin araştırılması

Bu çalışma başlangıçta sinüs nod fonksiyonu normal olan ve sinüs nod disfonksiyonu endikasyonu dışında diğer endikasyonlar nedeniyle atriyal 'lead'i bulunan kardiyak implante edilebilir elektronik cihaz takılmış hastalarda zamanla sinüs nod disfonksiyonu gelişip gelişmediğini değerlendirilmek için tasarlanmıştır. Sinüs nod fonksiyonu sinüs nod toparlanma zamanı (SNTZ) ve düzeltilmiş sinüs nod toparlanma zamanı (dSNTZ) hesaplanarak değerlendirilmiştir. Medtronic programlayıcı cihazı ile 6 aylık periyotla 2 ayrı vizitte, sağ atrium ilk olarak 600 msn ve sonrasında sırasıyla 500, 400 msn uzunluğundaki kardiyak siklüslerle 30'ar saniye pace edilerek SNTZ ve düzeltilmiş SNTZ hesaplandı. Ayrıca atriyal ve ventriküler pace oranı ile sinüs nod toparlanma zamanı arasındaki ilişki de incelendi. Çalışmamız tek merkezli, prospektif, gözlemsel bir klinik çalışmadır. Çalışma kapsamında farklı sebepler ile kalp pili implantasyonu gerçekleştirilmiş yüz hastanın demografik, klinik ve laboratuvar test değerleri retrospektif olarak incelendi. İncelemede hastaların klinik ve demografik özellikleri değerlendirildi. Bunun ardından altı aylık izlem sonucunda hastalar düzeltilmiş sinüs nod toparlanma zamanı değerlerinin (dSNTZ) 550 msn'den büyük veya küçük olmasına göre gruplandırılarak endikasyonlar, komorbit hastalıklar, klinik ve demografik dağılımın nasıl değiştiği gözlemlendi. Elde edilen bulgular göstermektedir ki atriyal 'lead'i bulunan kardiyak implante edilebilir elektronik cihaz bulunan hastalarda takip süresinde dSNTZ değerinin 550 msn üzerinde olan hasta sayısında istatistiksel olarak anlamlı artış gözlemlendi (p<0,05). Çalışmada 10 hastanın başlangıç dSNTZ değeri 550 msn altında iken altıncı ayda 550 msn eşik değerinin üzerine çıktığı yani altı aylık artış oranını yansıtan insidans oranının 0,11 (10/87) olduğu saptandı. Altıncı ay ölçümlerine göre cihaz endikasyonları incelendiğinde ise Mobitz Tip 2 AV blok dSNTZ değeri 550 msn eşik değerin üzerinde olan hasta popülasyonunun hiçbirinde gözlemlenmedi. Bu nedenle iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulundu (p<0,05). AV tam blok endikasyonunda ise istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlemlenmese de (p=0,08) AV tam bloğun, dSNTZ değeri 550 msn eşik değerinden büyük olan hastalarda görülme sıklığı daha fazla bulunmuştur (%73,3). Bunun yanı sıra dSNTZ değeri 550 msn'den büyük olan hastalarda AP oranlarının sıklıkla %50'den küçük olduğu ancak VP oranlarının %50'den büyük olduğu gözlemlendi (p<0,05). İlk değerlendirme ve 6. ay sonunda alınan ölçümler arasında düzeltilmiş SNTZ değerinin 500 kriterine göre mutlak farkları değerlendirildiğinde cinsiyete göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamıştır (p>0,05), ancak kardiyak cihaza göre aynı mutlak farklılık değerlendirildiğinde ise istatistiksel olarak anlamlı farklılık elde edilmese de DDD-ICD takılan grubun (67±1064), CRT-D (97,78±26,71) ve DDD-PACE (112,7±10,54) gruplarına göre daha düşük olduğu saptandı. Sonuç olarak, atriyal 'lead'i bulunan kardiyak implante edilebilir elektronik cihaz bulunan hastalarda sinüs nod disfonksiyon gelişme riski artmıştır. Bu sebeple implante edilebilir kardiyak elektronik cihazlar sinüs nod disfonksiyonu gelişmesi için bir öngördürücüdür. Yüksek atriyal pacing oranının olması durumunda, sinüs nod disfonksiyon sıklığı düşük iken yüksek ventriküler pacing olan hastalarda sinüs nod disfonksiyonu gelişme riski atmıştır. AV tam blok nedeniyle pacemaker takılmış hastalarda zamanla sinüs nod disfonksiyonu görülme sıklığı daha fazla gözlemlenmiştir.