Kardiyopulmoner baypas kullanarak veya çalışan kalp tekniği ile yapılan koroner arter baypas operasyonları sonrası miyokard hasarının değerlendirilmesi

Sanayileşmenin artması ve insanların beslenme alışkanlıklarının bununla birlikte değişmesi dünyada koroner kalp hastalıklarının artırmış ve buna bağlı olarak ta koroner revaskülarisazyon ihtiyacını artırmıştır. Çalışan kalpte koroner arter cerrahisi ,kardiyopulmoner baypas ile ortaya çıkan riskler ve komplikasyonları barındırmayan, alternatif ve güvenli bir yöntemdir.Çalışan kalpte koroner arter tekniği veya kardiyopulmoner baypas tekniğinin postop dönemde miyokard hasarını ne derecede etkilediğini anlamada önemli ölçeklerden biri de kardiyak enzimlerin (CPK , CPK-MB, Troponin I ) takip edilmesidir. Bu amaçla hastanemizde kardiyopulmoner baypas kullanılarak koroner arter cerrahisi uygulanan 22 hasta ile kardiyopulmoner baypas kullanılmadan koroner arter cerrahisi uygulanan 22 hasta da post 6. ve 12 .saatte CPK , CPK-MB ; 6. ve 12 .saatte de troponin I ölçümleri karşılaştırıldı. Hastalar yaş ve cinsiyet ayırımı yapılmaksızın rastgele seçildi.Risk faktörlerine bakıldığında (ileri yaş , KBY ,DM , HT , bayan cinsiyet ) kardiyopulmoner baypas uygulanan hastalarda daha yüksek görüldü.Kardiyopulmoner baypas grubunun 6.ve 12. saat CPK-MB ortalamaları çalışan kalpte baypas grubundan istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p=0,0001, p=0,01).Kardiyopulmoner baypas grubunun 6.ve 12. saat troponin-I ortalamaları çalışan kalpte baypas grubundan istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p=0,006, p=0,042).Sonuçlarda da görüldüğü gibi çalışan kalpte baypas grubunda bulunan tüm enzim sonuçları tüm ölçülen saatlerde ;kardiyopulmoner baypas grubundan daha düşük bulunmuştur.Bu sonuçlara bağlı olarak enzim sonuçları daha düşük geldiği için çalışan kalpte yapılan operasyonlar da miyokard hasarının ; kardiyopulmoner baypas ile yapılan operasyonlarda oluşan miyokard hasarından daha az olduğu kabul edilebilir