Karşılıklılık normunun örgütsel vatandaşlık davranışlarına etkisi: Zaman yöneliminin düzenleyici rolü

Örgütlerin başarısında insan faktörünün önemi son yıllarda daha fazla dikkate alınmaktadır. Özellikle hem örgütlerin çevresindeki hem de içindeki belirsizliğin artması önceden öngörülemeyen durumlarda çalışanların daha fazla inisiyatif kullanmasını ve görev tanımlarının dışında roller üstlenmesini gerektirdiği ileri sürülmektedir. Rol dışı davranışlara dair beklentiler artarken, çalışanların gösterecekleri davranışlar için yeterli düzeyde bir karşılık alıp almayacakları ya da belirli bir karşılığın olup olmadığı belirsizdir. Bu nedenle çalışanların yapacakları yardımlar ya da gönüllü davranışlar için belirli bir karşılık beklentisinin yüksek ya da düşük olmasının örgütsel vatandaşlık davranışını etkileyeceği varsayılmaktadır. Öte yandan çalışanların zaman perspektiflerinin (şimdiki zaman ve gelecek zaman yönelimi) hem karşılıklılık normunu hem de örgütsel vatandaşlık davranışını etkileyerek sözü edilen etkiyi ılımlaştıracağı varsayılmaktadır. Bu çalışma karşılıklılık normunun örgütsel vatandaşlık davranışına etkisinde zaman yöneliminin ılımlaştırıcı bir rolünü inceleyecektir.