Kaynak sularının içme ve kullanma suyu olarak kullanımının Avrupa Birliği (Ab) uyum süreci perspektifinde yasal mevzuat açısından değerlendirilmesi

Bilgi ekonomisi, küreselleşme, inovasyon, teknoloji, sürdürülebilirlik, yenilenebilirlik ve daha birçok terim bu yüzyılda gelecek yüzyıl planları için kullanılan, her gün içerisine daha fazla dâhil olduğumuz, geleceğin anahtarı olarak hayatımız ya da ufkumuzun en renkli halkalarını oluşturuyor. Tüm bunların yanında yine gelecek yüzyıl için su savaşları, salgın hastalıklar, fırsat eşitsizliği, insan hakları ihlalleri, temel ihtiyaçlara olan ulaşım yetersizliği, kıtlık ve susuzluk terimleri, terim olmanın ötesinde anlam kazanmaktadır. Sadece insan hayatını tehdit eden bu öngörülerle bile sürdürülebilir ve disiplinler üstü bir kaynak yönetimine tam da bu noktada daha çok ihtiyaç duyulmaktadır ve bu ihtiyaç günden güne artmaktadır. Bu araştırmada "Kaynak Sularının İçme ve Kullanma Suyu Olarak Kullanımının AB uyum Süreci Perspektifinde Yasal Mevzuat Açısından Değerlendirilmesi"ni amaçlamakta olup içme ve kullanma amaçlı olarak kullanılan kaynak sularıyla ilgili ulusal su mevzuatının Avrupa Birliği Su Çerçeve Direktifine uygunluğu, kullanıma izin alma aşamasından üretim ve pazarlama sürecine kadar tüm aşamalarla ilgili mevzuatın karşılaştırılması ve uyum için yapılması gerekli süreçlerin ortaya koyulmasına çalışılmıştır. Ülkemizde su yönetimi ile ilgili birincil ve alt düzenlemeler çok eski, günümüz koşullarına entegrasyonu daha çok ikincil düzenlemelerle sağlanmıştır. Bu alt düzenlemeler günümüz koşullarını ve AB uyum sürecindeki meri mevzuat şartlarına uygun değildir. Bu amaçla Yeni Su Kanunu çalışmaları sürmekte olup bu düzenlemeyi salt uyum süreci içerinde bulunduğumuz için değil disiplinler üstü bir bakış açısıyla, kaynakların politik sınırları değil, doğal koşul ve dinamikleri içerisinde havza bazlı yönetim anlayışıyla yönetilmesi gerekliliği sonucuna varılmıştır.