Kendini evde hissetmek: Atina'daki taşeron şirkette çalışan kalifiye Türk göçmenler

Kalifiye gençlerin yurt dışına olan göçü literatürde ele alınan ve tartılışan bir konudur. Türkiye'deki göç de sosyal, ekonomik ve politik etkenlerden dolayı kayda değer bir şekilde artmıştır. Bundan dolayı da bireyler gerek öğrenci gerek çalışma gerek de sığınmacı yollarıyla Avrupa'ya, Amerika'ya ve Kanada'ya göç etmeye başlamıştır. Dış göç ile ilgili çoğunlukla bireylerin hedefi gelişmiş ülkeler olduğu için literatürde de gelişmiş ülkelere olan göç odaklanmıştır. Ancak kalifiye bireylerin göçü iş antropolojisi çerçevesinde az odaklanılmış bir konudur. Bununla beraber, bireylerin Yunanistan gibi gelişmekte olan ülkelere göçü ile ilgili literatürde yeterli çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışma Türkiye'den Yunanistan'a göç etmiş kalifiye Türklerin göç etme sebeplerini tartışmaktadır. Bununla beraber, katılımcıların aidiyet duygusu, ev anlayışları, Türkiye ile Yunanistan arasındaki çalışma hayatındaki benzerlik ve farklılıklar, sosyal yapıları, iki ülke arasındaki kültürel ve coğrafi yakınlık faktörleri derinlemesine görüşmeler ışığında tartışılmıştır. Bu çalışmanın bir sonucu olarak katılımcıların sosyal, ekonomik, ve politik etkenlerden dolayı Türkiye'den ayrıldığı ve Yunanistan'ı Avrupa'ya açılan bir kapı olarak gördüğü sonucuna varılmıştır. 5 sene sonra elde edecekleri oturum kartı da bir kapital gücü simgelemektedir. İlgili verilerden, Yunanistan ile Türkiye arasındaki kültürel benzerlik, çalışma hayatı, kendi vatanlarına karşı yabancılaşmaktan kaynaklı katılımcıların kendilerini Yunanistan'da evde hissettikleri ortaya çıkmıştır. Söz konusu taşeron şirketin çalışanlarına kısa sözleşmeler yapmasından kaynaklı ortaya çıkan belirsizlik, çalışmanın bir diğer sonucudur. Bu araştırmada küreselleşme olgusu Appadurai'nin (Appadurai, 1996) kültür akış modeli baz alınarak tartışılmıştır. Anahtar kelimeler: Göç, küreselleşme, kültürel akışlar, sermaye, taşeron şirket, Yunanistan