Kentsel sit alanında planlama: Koruma ve süreklilik bağlamında sorunlar ve öneriler, Giresun örneği

Dünyada Taşınmaz kültürel mirasın yoğunlukla bulunduğu kentsel alanların korunması, uluslararası düzeyde ilk kez 1904'te Madrid'teki Mimarlar Kongresi'nde ele alınmıştır. Türkiye'de bu sürecin başlangıcı sayılabilecek 1983 yılına kadar kültürel miras ve alanlarını koruma-yaşatmaya ilişkin süreç ve sonrası, ortaya çıkan koruma(ma) sorunlarının aşılmasına yönelik 2004 yılındaki yasal düzenlemeler koruma amaçlı imar planı elde etme ve uygulama açısından değerlendirilmiştir.Koruma konusunda yetki ve sorumlulukları olan yönetim birimlerinin yapılanmasından kaynaklanan sorunlar ve kültürel miras alanlarının korunması konusunda bugüne kadar devam etmekte olan geleneksel planlama yaklaşımının, koruma uygulamalarında yaşanan sorunlara çözüm olamaması, elde edilen planların fiziki planın ötesine geçememesi ve bu alanlarda yaşayan paydaşların plana sahip çıkmaması dolayısıyla, korumada yeni bir yaklaşıma ihtiyaç duyulmaya başlanmıştır.2004 yılında yapılan yasal düzenlemelerle, koruma amaçlı imar planı elde etme ve uygulama sürecine ?alan yönetimi?, ?KUDEB? ve ?katkı payı? gibi kavramlar eklenmiştir. Ayrıca, paydaşları koruma sürecinin dışında bırakan, teknik kadro ve finansal yetersizlik gibi uygulamadaki engellerin aşılması bakımından önemli düzenlemeler yapılmıştır. Bu düzenlemelerin koruma amaçlı imar planı elde etme ve uygulama sürecine nasıl bir katkı verdiği/verebileceği örnek olarak seçilen Giresun Koruma Amaçlı Revizyon imar planı üzerinde incelenmiş ve planların elde edilme, uygulama sürecinde yaşanan sorunların giderilmesine yönelik öneriler geliştirilmeye çalışılmıştır.