Kentsel sürdürülebilirliği sağlamada geri planda kalan bir boyut: Toplumsal dayanışma ve bütünleşme kültürü

Sanayi Devrimi ile birlikte üretim ve tüketim anlayışında meydana gelen değişim ve ülkelerin sınır tanımayan kalkınma politikaları, doğanın tahribatını hızlandırarak çevresel sorunların küresel çapta baş göstermesine neden olmuştur. Bu süreçte, mevcut kalkınma anlayışının doğa üzerinde yarattığı tahakküm sorgulanarak sürdürülebilirlik anlayışı uluslararası düzeyde gündeme getirilmiştir. "Kentler yüzyılı" olarak ifade edilen 21. yüzyılda, kentlerin yoğun göç dalgası sonucunda kapasitelerinin oldukça üzerinde bir büyüme eğilimi ile karşılaşması, kentleri çevresel bozulmalar, enerji sorunu, gıda yetersizliği, hava ve su kirliliğinin yanı sıra; yoksulluk, eşitsizlik, dışlanma gibi birçok sorunun merkezi haline getirmiştir. Bu süreçte kentsel sürdürülebilirlik, sürdürülebilirliği kent ölçeğinde ele alan ve kentlerin daha yaşanılabilir, adil ve kapsayıcı yaşam alanları haline gelmesini amaçlayan bir yaklaşım olarak ortaya çıkmıştır. Çalışmanın konusunu oluşturan kentsel sürdürülebilirlik, gelecekteki kuşaklara yaşanılabilir kentler bırakma noktasında oldukça önemli bir çaba olarak görülmektedir. Ekonomik, fiziksel, yönetsel, çevresel ve toplumsal boyutları bulunan kentsel sürdürülebilirliğin sağlanabilmesi için tüm bu boyutları dikkate alan, kararlı adımlara ihtiyaç duyulmaktadır. Ancak yapılan çalışmalarda kentsel sürdürülebilirliğin toplumsal boyutunun görece geri planda kaldığı görülmektedir. Bu sebeple çalışmanın amacı, görece geri planda kaldığı düşünülen toplumsal boyutu aydınlatmak ve kentsel sürdürülebilirliği sağlamadaki önemine dikkat çekmektir. Anahtar Kelimeler: Kentsel Sürdürülebilirlik, Toplumsal Dayanışma ve Bütünleşme Kültürü, Toplumsal Dışlanma ve Eşitsizlik.