Kentsel yaşam kalitesinin yavaş şehir belediye hizmetleri kapsamında değerlendirilmesi: Seferihisar örneği

Küreselleşmeyle ile değişen kentsel yaşam, iletişim ve ulaşım teknolojilerindeki gelişmelerle daha da karmaşık bir hal almış; günlük yaşamda zaman ve mekân algısı dönüşüme uğramıştır. Zaman ve mekân algısının kontrol edilir olması mekânsal engellerin kolayca ortadan kalkmasına sebep olmuş; bu da giderek daha çok kalabalıklaşan, birbirine benzeyen kentler ve daha hızlanmış bireysel yaşamlar yaratmıştır. Değişen yaşam şekilleri, tek tipleşen kentler, yerel toplulukların kimliklerini ortadan kaldırma eğilimi taşırken aynı zamanda bireylerin kentsel yaşam kalitesini de düşürmektedir. Kentlerde ekonomik, sosyal ve doğal çevrenin karşılıklı etkileşimi, değişim ve gelişimiyle belirlenen kentsel yaşam kalitesi, yerel yönetim politikalarından etkilenmektedir. Dolayısıyla, kentsel yaşam kalitesini yükseltmek ve sürekliliğini sağlamak konusunda belediyelere önemli sorumluluklar düşmektedir. Son yıllarda yerel yönetimlere alternatif çözümler sunan ve bir yerel yönetim modeli olarak kabul edilen "yavaş şehir" hareketi, kent sakinlerinin yaşadıkları kenti daha yaşanılabilir bir mekân yapma düşüncesi etrafında dönmektedir. Bu çalışma ile yavaş şehir uygulamaları sonucunda kentin kentsel yaşam kalitesi performansının belirlenmesi, değişimlerin izlenmesi, kentsel yaşam kalitesini etkileyen unsurların ortaya konulması amacıyla bir araştırıma modeli geliştirilmiştir. Yavaş şehir olma kriterleri ile ilgili 7 temel kategori ve bu kategoriler altında yer alan 27 önermeden oluşan değişkenlerle Seferihisar İlçesi'ne bağlı 6 merkez mahallede alan çalışması yapılmıştır. Alan çalışmasında elde edilen verilerin değerlendirilmesi ile yavaş şehir olduktan sonra kent sakinlerinin kentsel yaşam kalitesinde farklılık meydana gelip gelmediği t testi ile incelenmiştir. Araştırmaya katılan bireylerin göstergelere ilişkin değerlendirmelerinin demografik özelliklere göre farklılık gösterip göstermediğini ortaya koymak amacıyla t testi ve ANOVA analizi yapılmıştır. Çıkan sonuçlara göre; yavaş şehir uygulamalarından sonra kent sakinlerinin kentsel yaşam kalitelerinde artış meydana geldiği; artışın "Konukseverlik, Farkındalık Ve Eğitim İçin Politikalar" göstergesinde en çok, "Enerji ve Çevre Politikaları"nda ise en az olduğu görülmüştür. Ayrıca kentsel yaşam kalitesinin düşük olduğu göstergelerde, belediye hizmetlerinin pazarlama yaklaşımına göre değerlendirilmesinin kentsel hizmetlere bağlı yaşam kalitesini artıracağı sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Küreselleşme, Yavaş Şehir, Yavaş Yemek, Kentsel Yaşam Kalitesi, Yavaş Şehir Belediyelerinde Pazarlama.