Kimyasal katkı-biyopolimer uyumunun çimento harcı özelliklerine etkisinin kitin özelinde incelenmesi

Son yıllarda akademik çalışmaların çoğu, yeryüzündeki atık maddelerin geri dönüşümü veya bu atık maddelerin yapısına uygun şekillerde insanoğlunun ihtiyaçlarını karşılamaya yoğunlaşmıştır. Bu yüzden her türlü atık, her türlü yan ürün nasıl değerlendirilebilir sorusu akıllara yerleşmiştir. Bu sorunun cevabı olarak çalışmamızda, yine bir başka atık madde olan ve yeryüzünde polisakkarit olan selülozdan sonra en çok bulunan kitin biyopolimeri kullanılmıştır. Çalışma kapsamında kitin biyopolimeri, farklı kökene sahip üç tip akışkanlaştırıcı kimyasalla belirli oranlarda karıştırılarak hazırlanan çimento harcı numunelerinin yayılma, dayanım gibi mekanik özellikleri ile donma-çözünme gibi dayanıklılık (durabilite) özellikleri üzerine etkisi incelenmiştir. Hazırlanan harçlara kitin, harçlara katılacak olan bağlayacı malzemenin ağırlığınca %0,3 ve %1,0'i olacak şekilde ilave edilmiştir. Bununla birlikte akışkanlaştırıcı kimyasal katkılar da bağlayıcı malzeme ağırlığının %0,4,%0,8 ve %1,0'i olacak şekilde ilave edilmiştir. Aynı zamanda yalın ve sadece akışkanlaştırıcı ilave edilmiş harçlar da hazırlanmıştır. Harçlar hazırlanırken 4x4x16 cm ayrıtlı prizma kalıpları kullanılmış ve elde edilen numuneler numuneler, dayanım değerlerinin belirlenebilmesi amacıyla 7 ve 28 günlük olmak üzere eğilme ve basınç testine tabi tutulmuştur. Biyopolimer ve kimyasal katkı uyumunun taze hal üzerine etkisi için de yayılma deneyleri yapılmıştır. Çevresel şartların betona etkisin incelenmesi amacıyla numunelere, 25 ve 50 devir olmak üzere donma-çözülme deneyi de yapılmış, bu numunelerin dayanım değerleri de incelenmiştir. Çalışmamızda hedeflendiği gibi kitin biyopolimerinin, beton imalatında yaygın olarak kullanılan farklı kökene sahip akışkanlaştırıcı kimyasal katkılarla kullanılmasının pozitif ve negatif olmak üzere etkileri sunulmuştur. Araştıma sonucunda da kitin ile kullanılacak uygun kimyasal katkının ve optimum oranlarının belirlenerek, betonun erken yaştaki ve nihai özellikleri iyileştirilmeye çalışılmıştır.