Kinestetik öğrenme stratejisi ile matematik öğretiminin öğrencilerin matematik öz yeterlik algıları ve matematik motivasyonları üzerindeki etkisi

Bu araştırmanın amacı; kinestetik öğrenme stratejisi ile matematik öğretiminin, öğrencilerin matematik öz yeterlik algıları ve matematik motivasyonları üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırma, Düzce ilinden seçilen bir ortaokulun 7. Sınıf düzeyindeki öğrencileriyle yürütülmüş olup nicel araştırma yöntemlerinden ön test son test kontrol gruplu deney deseni kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Buna göre; "Sayılar ve İşlemler" öğrenme alanında yer alan Oran ve Orantı konusunda kinestetik öğrenme stratejisinin etkisi incelenmiştir. Araştırmada; Düzce il merkezinde bulunan ortaokullardan rastgele örnekleme yöntemi ile ilk aşamada bir ortaokul belirlenmiş ve ikinci aşamada bu okuldaki 7. Sınıf düzeyinde öğrenim gören iki sınıf seçilerek bu sınıflarda deneysel çalışma uygulanmıştır. Sınıfların birinde geleneksel öğretim yöntemiyle öğretim yapılırken, diğer sınıfta kinestetik öğrenme stratejisi kullanılarak öğretim yapılmıştır. Araştırmada kullanılmak üzere; araştırmacı tarafından kinestetik öğrenme yöntemine uygun etkinlikler planlanmış ve deney grubunda bu etkinlikler aracılığı ile öğretim yapılmıştır. Kontrol grubunda ise geleneksel öğretim yöntemleri ile ders işlenmiştir. Araştırmanın verileri, Işıksal ve Aşkar (2003) tarafından geliştirilen ve 15 maddeden oluşan Matematiğe İlişkin Öz Yeterlik Algısı Ölçeği ile Yavuz, Özyıldırım ve Doğan (2012) tarafından geliştirilen ve 15 maddeden oluşan Matematik Motivasyon Ölçeğinin (MMÖ) Türkçe formu kullanılarak toplanmıştır. Bu ölçekler aracılığı ile kinestetik öğrenme yönteminin öğrencilerin matematik öz yeterlik algısı ve matematik motivasyonu üzerindeki etkisi incelenmiştir. Elde edilen sonuçlar ışığında kinestetik öğrenme yönteminin önemine dikkat çekilmiştir. Verilerin analizinde t testi, Mann-Whitney U testi ve Wilcoxon işaretli sıralar testi kullanılmıştır. Analizler sonucunda elde edilen bulgulara göre kinestetik öğrenme stratejisiyle yapılan öğretimin geleneksek öğretim yöntemine göre öğrencin matematiğe ilişkin öz yeterlik algılarını ve motivasyonlarını arttırdığı sonucuna ulaşılmıştır.