Kistlerin enükleasyonları sonrası kemik iyileşmesinin bilgisayarlı tomografi ile değerlendirilmesi

Bu prospektif, kontrollü ve karşılaştırmalı çalışmada büyük odontojenik kistlerin çıkartılmasını takiben allojenik kemik grefti ve membran kullanılması sonrası kemik iyileşmesinin değerlendirilmesi planlanmıştır. Üç cm'den büyük çapa sahip odontojenik kisti bulunan 24 hasta çalışmaya dahil edilmiş olup, deney grubu ve kontrol grubu olmak üzere 2 gruba ayrılmıştır. Kontrol grubunda enükleasyon ve primer kapama ile tedavi tamamlanırken, deney grubunda enükleasyon sonrası kaviteye allojenik kemik grefti (Dynagraft Putty) ve kollajen membran {Tutoplast Pericardium) uygulanmıştır. Postoperatif onuncu gün, üçüncü ay, altıncı ay ve onikinci aylarda bilgisayarlı tomografi ile rezidüel kavite hacmi ve yeni oluşan dokunun dansitesinin ölçümü gerçekleştirilmiştir. Rezidüel kavite hacmi, ilk hacimle karşılaştırılmış ve Hounsfield Ünit ile dansite ölçümü yapılmıştır. Elde edilen tüm ölçümlerin ortalama ve standart deviasyonları gruplar içinde hesaplanmıştır. Gruplar arası karşılaştırmalar Mann Whitney U istatistiksel testi ile yapılmıştır. Kontrol ve deney grubunda benzer sonuçlar alınmıştır. Hem greft kullanılan grupta, hem de greft kullanılmayan grupta kavite hacimlerinde zaman içinde belirgin azalma gözlenmiştir. Yeni oluşan kemiğin ortalama dansitesi postoperatif üçüncü ay, altıncı ay ve onikinci ayda benzer sonuçlar vermiştir. Ortalama rezidüel kavite ölçümleri gruplar arasında istatistiksel olarak farklılık göstermemiştir. Yeni oluşan kemiğin ortalama dansitesi, onikinci ayda mandibulada maksillaya göre belirgin artış göstermiştir. Çalışmanın sonuçları, demineralize allojenik greftlerin kemik rejenerasyonu arttırmadığım ve büyük kist kavitelerinin spontan olarak rejenere olabileceğini göstermektedir.