Kitle kaynaklı farklı veriler kullanılarak kültürel ekosistem hizmetlerinin açık kaynaklı mekânsal modellenmesi

Sürdürülebilir kentlerin ve doğal kaynak yönetiminin önemli bir unsuru olan ekosistem hizmetleri, insan kullanımı ile doğal ekosistemler arasındaki etkileşimleri anlamaya ve değerlendirmeye katkı sağlar. Peyzajlar, doğal ve kültürel değerleri bünyesinde barındıran, çeşitli karakterdeki ekosistemlerin bir araya geldiği alanlardır. Bu peyzaj tiplerinin, özellikle kültürel ekosistem hizmetleri kapsamında sunduğu faydaların ve hizmetlerin modellenmesi, ekolojik-sosyal ilişkilerin daha iyi anlaşılmasını sağlar. Bu çalışmada, Seyhan Havzası için Coğrafi Bilgi Sistemleri ve bir makine öğrenme algoritması olan maksimum entropi (MaxEnt) modeli kullanılarak farklı tür ve kaynaklı verilerden elde edilen kültürel ekosistem hizmetlerinin mekansal modellenmesi amaçlanmıştır. Modelleme sürecinde arazi kullanımı, yol ağları, su yüzeyleri, dini yapılar, spor ve rekreasyon alanları ile turizm yapılarını içeren peyzaj değerleri ve insan kullanımı verileri temel girdi olarak sunulmuştur. Seyhan Havzası'nın kültürel ekosistem hizmetleri; kültürel miras, spor/rekreasyon, dini/ruhani değerler ve doğal alan/manzara estetiği olmak üzere dört ana başlıkta sınıflandırılarak haritalandırılmıştır. Çalışmadan elde edilen sonuçlar kültürel ekosistem hizmetlerinin potansiyel dağılımını ortaya koyarak, turizm, korunan alanların planlanması ve yönetimi için yerel yönetimler ve karar vericilere önemli bir temel sağlayacaktır. Bununla birlikte, rekreasyon, turizm ve estetik gibi maddi olmayan faydaların ortaya konması, peyzajın ekolojik ve sosyo-kültürel işlevleri doğrultusunda sürdürülebilir planlama yaklaşımlarının geliştirilmesine katkı sunmaktadır.