Klasik Arap nesrinde gramer istisnaları / Grammatical necessity in classical Arabic prose

Dilbilimsel bir terim olarak "istisna" veya "zorunluluk" kural, kafiye veya ölçüye ‎uymayan şiir, normdan sapma şeklinde tanımlanmaktadır. Bu durum şiirde normal ‎görülmekteyken, nesirde vuku bulması beraberinde bir takım tartışmaları da ‎getirmiştir. Gramer zorunluğuna bağlı dilsel sapmalar(istisnalar) zorunluluk kavramı ‎uzun zamandır birçok bilim insanı tarafından şiirle ilişkilendirilmiş ve genellikle ‎sadece şiirle ilgili olarak düşünülmüştür; erken dilbilimcilerin açıklamalarından alınan ‎açık kanıtlara dayandırılarak bu zorunlulukların sadece şiirle ilgili olduğu kabul ‎edilmiştir. Ancak bu dilbilimcilerin tartışmalarına ve ifadelerine derinlemesine ‎inmek, şiirdeki zorunluluğun uzmanlık alanının daha çok baskın bir durum olduğunu ‎gösteriyor, mutlak bir uzmanlık alanı olmadığını ortaya koyuyor. Bu araştırmada, dil ‎bilgisel zorunluluk konusu ve bu zorunluluğun sadece şiirde değil, secî ve atasözleri ‎gibi bazı eski Arap nesir türlerinde de var olabileceği tartışılmış ve bu durumu birkaç ‎nedene dayandırmışlardır; kullanımın yaygınlığı, uyum ve nesrin şiir gibi kafiyeler ve ‎tekrarlarla geliştirilmesi ihtiyacı gibi. Çalışmada konuyla ilgili eş ve zıt görüşler ‎ortaya konmuş, her iki tarafından delilleri objektif olarak incelenmeye çalışılmıştır. ‎Sonuçta zaruret/zorunluluğun şiirlerde olabildiği gibi bazı nesir türlerinde de vuku ‎bulabileceği kanısına varılmıştır.‎ Anahtar Kelimeler: Gramer, Arap Grameri, İstisna, Zaruret, Nesir