Korneal epitelyal yaralanmalarda insan amniyotik membran ekstresinin defekt iyileşmesine etkisi

Bu çalışma Fırat Üniversitesi Göz Hastalıkları ABD tarafından gerçekleş tirilmiştir. Bu çalışmanın amacı alkali yanık oluşturulan tavşan kornealarında amniyon membran transplantasyonu, amniyon membran ekstresi, otolog serumun tedavi edici rollerini araştırmaktır. Çalışmada ağırlıkları 2500-3000 gram arasında değişen 24 tavşan , her biri rastgele seçilen ve 3 tavşandan oluşan 8 gruba ayrıldı. Deneklerin korneasına 8 mm çapında 1 N sodyum hidroksit (1 N NaOH) ile emdirilmiş filtre kağıdı 30 saniye bekletilerek epitelyal defekt oluşturuldu. Epitelyal defekt oluşturulan ( grup1, 2, 3, 4) ve oluşturulmayan gruplara aynı tedavi uygulandı. Grup 1 ve 5'e topikal amniyotik membran ekstresi, grup 2 ve 6'ya topikal serum tedavisi, grup 3 ve 7'e amniyotik memb ran transplantasyonu ve grup 4 ve 8'e herhangi bir tedavi uygulanmadı. Bu uygulamayı takiben 2, 6 ve 8. günlerde, epitel defektlerinin boyutunun ölçülmesi işlemi için kornea floresein kağıt ile boyandıktan sonra klinik görünümlerinin fotoğrafları çekildi. Elde edilen tüm veriler fundus kameraya bağlı bilgisayar ortamına aktarılarak fotoğraflar IMAGE net sistem ile değerlendirildi (Topcon, Itabashiku, Tokyo, Japan). Çalışma sonrası hayvanlar dekapite edilere k korneaları alındı. Her gruptaki korneaların yarısı biyokimyasal diğer yarıs ı ise histopatolojik değerlendirme için ayrıldı. EGF seviyesi amniyotik ekstre ve otolog serum içerisinde ve her gruptaki kornea lizat için biyokimyasal olarak değerlendirildi. H-E boyama ile her gruptaki korneal neovaskülarizasyon ve PMNL'ler sayıldı ve santral korneal epitelyal kalınlık değerleri ölçüldü. Dördüncü gruptaki (tedavi almayan grup) 2, 6 ve 8.günlerde değerlendirilen reepitelizasyon hızının epitelyal defekt oluşturulmuş diğer gruplara göre ( grup1, 2, 3) anlamlı yüksek olduğu izlendi. Grup 1, 2 ve 3'teki reepitelizasyon oranın daha düşük olması , aslında heterolog uygulama olan bu tedavi rejimlerinin antijenik yapısına bağlandı. Histopatolojik incelemede amniyon membran transplantasyonu uygulanmış grup, serum ve amniyotik ekstre grupları ile karşılaştırıldığında korneal damar ve PMNL sayısının anlamlı olarak daha düşük, santral korneal epitelin ise anlamlı olarak daha kalın olduğu gözlendi. Biyokimyasal incelemede çalışmamızda olduğu gibi cerrahi işlem gibi okül er yüzeyde travma oluşturulması EGFR'de upregülasyona bağlı EGF düzeylerini yükseltmektedir. Fakat ekzojen uygulama sonucu ar tmış miktardaki EGF düzeyleri ile EGFR' lerinde downregülasyon oluşabilmektedir, bu nedenle grup 1'de ( amniyon ekstre) kornea lizat EGF düzeyleri diğer gruplara göre anlamlı olarak düşük seviyelerde izlendi. Çalışma sonuçlarımız göstermekterdir ki alkali yanık sonrası amniyon membran transplantasyonu korneal enflamasyon ve neovaskülarizasyonu önlemede serum ve amniyotik ekstre tedavilerine göre daha başarılıdır. Bununla beraber tedavi almayan gruplardaki reepitelizasyon hızı diğer heterolog tedavilere göre daha iyi olmaktadır. Ayrıca yüksek doz EGF uygulamaları enflamasyona ve EGFR'de downregülasyon neden olarak daha kötü iyileşme sonuçları doğurmaktadır . Bu nedenle amniyon membran transplantasyonu persistant kornea epitel defekti iyileşme sürecinde hızı artırmasa dahi iyileşmeyi daha iyi modüle etmesi nedeni ile tercih edilmelidir. Anahtar Kelimeler: Deneysel alkali yaralanmalar, amniyon membr an transplantasyonu, otolog serum tedavisi, EGF