Building of a "New" architectural tradition in Kyrgyzstan: The case study of the open air park Manas ayili

Kırgızistan, antik medeniyetler, derin kökler ve kültürel geleneklerle dolu zengin bir geçmişe sahip olmasına rağmen, bağımsız bir cumhuriyet olmasının başlarında ulusal bir kimlik kriziyle karşı karşıya kaldı. Bu olayların temelinde, ülkenin liderlerinin "Manas" destanında geçen soylu Kırgız kahraman Manas imgesini ve Kırgız kültürünün ilkel kökenini referans alarak 1995 yılını Kırgız antikitesinin bir kutlaması olarak duyurmaları yatmaktadır. Bu sebeple, Manas imgesi "yeni" bir ulusal Kırgız kimliği oluşturmada ulus inşası için bir araç olarak kullanıldı. Devlet tarafından bir açık hava etnokültürel park olacak olan "Manas Ayili"nin tasarlanması için bir yarışma açıldı. Yarışmayı Dyushen Omuraliev kazanarak parkın tasarım ve inşa süreçlerinde baştan sona bulundu. Bu tezin amacı, yeni bir mimari gelenek ve ulusal kimlik oluşturmada Omuraliev'in söylemlerindeki etnik, kültürel ve mitik sembollerin mimari dile aktarımını incelemektir. Yeni bir gelenek inşa etme süreci, yeni bir mimari gelenek "icat etme" sürecine paralellik gösterebilir. Bazı tanınmış akademisyenlerin politik, sosyolojik ve mimari teorilerinin kaynak taraması üzerinden Omuraliev'in tasarım sürecinin "Manas Ayili" örnek çalışması açısından analizi sunulacaktır. Örnek çalışma mimari teorisyenlerden elde edilen dört konsept üzerinden analiz edilecektir: locus, tip, metafor ve diyagram. Tezde, Dyushen Omuraliev'in teorisindeki mimari geleneği "icat etme" ya da "inşa etme" sürecini çıkarsamak amaçtır. Bu çıkarım, Kırgızistan'daki mimari söylemlere katkı sağlayarak söylemleri uluslararası bir seviyeye getirmeyi sağlayacaktır.