Kırık camlar teorisinin sağlık kurumlarında uygulanabilirliği: Bir karma yöntem araştırması

Kırık Camlar Teorisi, sosyal düzensizliklerin birey davranışları üzerindeki belirleyici rolünü açıklarken, aynı zamanda kitle psikolojisi üzerinden yayılan algıların bireysel ve toplumsal davranış kalıplarını nasıl şekillendirdiğini ortaya koymakta; bu yönüyle farklı sektörlerdeki uygulama potansiyeli giderek daha fazla araştırılmaktadır. Ancak, bu teorinin sağlık sektörüne uygulanabilirliği üzerine yapılan çalışmalar sınırlıdır ve araştırmanın temel amacı, sağlık sektöründe Kırık Camlar Teorisi'nin uygulanabilirliği doğrultusunda derinlemesine bir anlayış geliştirmek ve nitel bulguları destekleyici nicel verilerle bütünleştirerek kapsamlı bir değerlendirme yapmaktır. Keşfedici sıralı karma yöntem araştırma deseni kullanılarak gerçekleştirilen araştırmanın nitel araştırma kısmı için ölçüt örneklem yoluyla belirlenen sağlık çalışanlarından oluşan 46 katılımcı dâhil edilmiştir. Çalışmanın ilk aşamasında, nitel veriler görüşmeler aracılığıyla toplanmış ve tematik analiz yöntemiyle sistematik olarak incelenmiştir. Sağlık çalışanlarıyla yapılan görüşmeler sonucunda kurumsal işleyiş ve davranışsal dinamikler boyutu, örgütsel kaynaklar ve işyeri ekosistemi boyutu, toplumsal/kültür boyutu ve sistem/politika boyutu belirlenmiştir. Nitel aşamada elde edilen veriler, nicel aşamada "Sağlık Kurumları Kırık Camlar Algı Ölçeği" haline getirilmiş ve kolayda örneklem yolu ile seçilmiş daha geniş bir örneklem grubuna uygulanarak test edilmiştir. Ölçeğin yapısal geçerlilikleri keşfedici faktör analizleri ve doğrulayıcı faktör analizi ile incelenmiştir. Bu kapsamda geliştirilen 'Sağlık Kurumları Kırık Camlar Algı Ölçeği', nitel ve nicel araştırma bulgularıyla desteklenmiştir. Bu ölçek "Kurumsal İşleyiş ve Davranışsal Dinamikler" ile "Örgütsel Kaynaklar ve İşyeri Ekosistemi" olmak üzere iki boyuttan oluşmaktadır. Bulguların entegrasyonu sonucu, küçük ölçekli düzensizliklerle mücadelede kurum politikalarının yalnızca fiziksel ortamın iyileştirilmesine değil; aynı zamanda çalışan deneyimleri, davranışsal dinamikler ve yönetsel duyarlılıkların güçlendirilmesine odaklanması gerekliliği öne çıkmaktadır. Sadece bireysel sorumluluklara değil, kurumsal yapı ve yönetsel tutumların bütüncül olarak ele alınmasına yönelik öneriler sunmaktadır. Bu yöntemsel yaklaşım, araştırma probleminin çok yönlü ele alınmasını sağlamış ve daha sağlam sonuçlara ulaşılmasına katkıda bulunmuştur. Sonuç olarak, bu çalışma Kırık Camlar Teorisi'nin sağlık sektörüne uygulanabilirliğini ortaya koymakta ve sağlık çalışanlarının davranışlarını anlamada bu teorinin önemli bir çerçeve sunduğunu göstermektedir.